ORDO FRANCISCANUS SAECULARIS

strona Wspólnoty Narodowej w Polsce

Klasztor Prowincji Matki Bożej Anielskiej Braci Mniejszych
02-679 Warszawa, ul. Modzelewskiego 98a
mail

Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce

Region Szczeciński – wieści

Zapraszamy:

Pielgrzymka na Jasną Górę i do Krakowa w dniach od 21 do 24 lipca 2017 r.

Również i w tym roku nie zabrakło Franciszkanów Świeckich z Regionu Szczecińskiego na naszej XXIV Ogólnopolskiej Pielgrzymce Franciszkańskiego Zakonu Świeckich na Jasną Górą.

Rada Regionu zorganizowała ją dla wszystkich wspólnot naszego Regionu w myśl tegorocznego hasła: „Matkami dla Niego są, gdy noszą Go w sercu i w ciele przez miłość Boską oraz czyste sumienie” z Listu do wszystkich wiernych (redakcja pierwsza) św. Franciszka z Asyżu.

Franciszkanie z całego Regionu zjechali się do Wałcza, aby dalej, już wspólnie, wyruszyć autokarem spod Domu Zakonnego Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Błogosławieństwa na drogę udzielił Ojciec Duchowy Witold Regulski OFMConv., który wyruszył wraz z pielgrzymami, by sprawować opiekę duchową.

My franciszkanie, jadąc do Matki Bożej, chcemy się uczyć od Niej gorliwego słuchania Chrystusa, byśmy byli otwarci na głos Ducha Świętego, by umieć dalej realizować swoje powołanie na drodze wiary, miłości i świadectwa w środowisku w którym żyjemy i w Kościele. Św. Franciszek także czcił, Maryję, bo widział w Niej przede wszystkim Matkę Jezusa, który jest jedynym i najwyższym dobrem.

Św. Franciszek wzywał Maryję:
- by przybyła i orędowała za nim i braćmi;
- by wyjednywała przebaczenie;
- by pośredniczyła w dziękczynieniu;
- by pośredniczyła w naszej modlitwie.


Św. Franciszek wyrażał zawsze podziw wobec wielkości Maryi. Również bardzo się starał, by naśladować Jej cnoty.

[Rozmiar: 208738 bajtów]

Trasa pielgrzymki do Częstochowy na XXIV Ogólnopolską Pielgrzymkę Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, prowadziła przez Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu (po drodze odmówiliśmy Nowennę do św. Józefa), a po jej zakończeniu udaliśmy się do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia i Centrum Jana Pawła II w Krakowie. Czas autokarowej podróży upłynął na modlitwie i śpiewie Maryjnych pieśni.

Pierwszym przystankiem było Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej i modliliśmy się Koronką do Bożego Miłosierdzia przed Najświętszym Sakramentem.

Podczas zbliżania się do Częstochowy zaśpiewaliśmy pieśń na przywitanie Maryi „Jest zakątek na tej ziemi” oraz czciliśmy Maryję słowami modlitwy św. Franciszka:

Bądź pozdrowiona, Pani, święta Królowo,
święta Boża Rodzicielko, Maryjo,
która jesteś Dziewicą uczynioną Kościołem
i wybraną przez Najświętszego Ojca z nieba.
Ciebie On uświęcił z najświętszym umiłowanym Synem swoim
I Duchem Świętym, Pocieszycielem,
w Tobie była i jest wszelka pełnia łaski i wszelkie dobro.


Wieczorem dotarliśmy do Częstochowy, aby wziąć udział w Apelu Jasnogórskim oraz w nocnym czuwaniu prowadzonym przez FZŚ. Dziękowaliśmy Matce Najświętszej za otrzymane w minionym roku wszelkie łaski. Zawierzaliśmy u Tronu Królowej Polski nasze rodziny, aby były mocne w wierze. Dziękowaliśmy za dar powołania do FZŚ.

O północy uczestniczyliśmy we Mszy Świętej koncelebrowanej w Kaplicy Cudownego Obrazu, której przewodniczył oraz homilię wygłosił o. Zbigniew Kołodziejczyk OFMCap, Asystent Regionu Katowickiego.

[Rozmiar: 323062 bajtów]

Sobotę rozpoczęliśmy od odprawienia Drogi Krzyżowej z Błogosławioną Anielą Salawą na Wałach Jasnogórskich, którą poprowadziła przełożona naszego Regionu – s. Eugenia Gardzińska OFS. specjalnie dla tych, którzy nie będą mogli zostać na drodze krzyżowej o godz. 15.00. Następnie uczestniczyliśmy w rozważaniach części bolesnej Różańca świętego poczynając od stacji „Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu”.

[Rozmiar: 234140 bajtów]

Po jej zakończeniu O. Nikodem Sobczyński OFM, Asystent Narodowy, wygłosił konferencję „Życie duchowe św. Alberta Chmielowskiego”.
O godz. 11.00, razem z franciszkanami z całej Polski, uczestniczyliśmy na Jasnogórskim Szczycie w uroczystej Mszy Świętej koncelebrowanej, z udziałem około 50 kapłanów, której przewodniczył o. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv, Asystent Narodowy FZŚ.

[Rozmiar: 251035 bajtów]

W homilii o. Zdzisław przypomniał nam o naszym franciszkańskim powołaniu, że powinniśmy zrozumieć swoje powołanie. Ojciec Duchowy zaczął od słów: – Ty Siostro i Bracie wybrałeś Franciszkański Zakon Świeckich jako jeden z najlepszych sposobów zrealizowania swojego życia, byłeś przygotowany, formowany. Nie wstydź się więc być franciszkaninem, nie szukaj innych form realizacji powołania, znalazłeś piękną, dobrą, bezpieczną drogę i na tej właśnie glebie buduj swoje życie. Nie biegaj po wszystkich grupach i stowarzyszeniach, masz swój uporządkowany styl życia franciszkańskiego. Nie bójmy się tego słowa „zakon”, to jest ordo, czyli porządek, uporządkowany sposób życia według reguły św. Franciszka.

Ojciec Zdzisław Gogola OFMConv wspomniał także o Papieżu św. Janie XXIII, który wypowiedział kiedyś do Sióstr i Braci Trzeciego Zakonu takie piękne słowa „ażeby światu zajaśniała nadzieja lepszej przyszłości trzeba, aby przez ziemię przeszedł w swoich naśladowcach św. Franciszek z Asyżu”. Słowa te dotyczą nas, którzy przyjęliśmy św. Franciszka jako wzór na drodze swojego życiowego powołania. Bądźmy więc, Bracia i Siostry, konsekwentni w swoim wyborze.

[Rozmiar: 157398 bajtów]

 
Po zakończeniu uroczystości związanych z XXIV Ogólnopolską Pielgrzymką Franciszkańskiego Zakonu Świeckich na Jasną Górę, udaliśmy się w dalszą drogę do Krakowa.

Dotarliśmy tam wieczorem, na nocleg u Sióstr Sercanek, a także zwiedzanie podziemi Rynku Głównego.

W niedzielę nawiedziliśmy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, Kraków – Łagiewniki.

Podziwialiśmy ołtarz z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Siostry Faustyny Kowalskiej.

Ucałowaliśmy Relikwie, prosząc o wstawiennictwo Jego Apostołkę.

[Rozmiar: 134966 bajtów]

 
Siostra ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia wygłosiła prelekcję na temat dzielenia się darem Miłosierdzia, które Bóg przekazał przez św. Siostrę Faustynę oraz przekazała informacje związane z historią i życiem tego świętego miejsca.

Potem zwiedzaliśmy Muzeum Jana Pawła II.

O godz. 12 uczestniczyliśmy we Mszy św. w intencji Regionu Szczecińskiego FZŚ i pielgrzymów z Wałcza w Kaplicy Jana Pawła II z ucałowaniem Jego Relikwii.

Po południu zwiedzaliśmy Bazylikę Franciszkańską, po której oprowadzał nas o. Witold Regulski OFMConv i dzięki temu do wiedzieliśmy się, że ta bazylika napełniona jest zadziwiającymi pomnikami sztuki, obrazami świętych oraz uszlachetniona doczesnymi szczątkami bardzo wielu Błogosławionych.

[Rozmiar: 180737 bajtów]

W kościele tym znajduje się w nawie głównej 5 wielkich posągów świętych – założycieli rodzin zakonnych: Bazylego Wielkiego, Benedykta z Nursji, Augustyna, Dominika i Franciszka z Asyżu (które wykonał Stanisław Wójcik w drugiej połowie XVII w.). Ołtarze boczne: 4 barokowe z czarnego marmuru dębnickiego, pochodzą z pokarmelitańskiego kościoła świętych Michała i Józefa, (św. Maksymiliana Marii Kolbego, ok. 1650 r., Serca Bożego, ok. 1700 i dwa identyczne, wykonane zapewne według projektu Franciszka Placidiego, ok. 1754 r.: Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Józefa). Ołtarz główny: neogotycki, kamienny (wykonany przez E. Stelik w 1861 r.) pozłocony według projektu Stanisława Wyspiańskiego, obraz w ołtarzu „Św. Franciszek w otoczeniu świętych franciszkańskich”, fundacja Hrabiny Potockiej, namalował w Rzymie Gebhard Flatz (3 ćw. XIX w.). Ołtarz w Kaplicy Męki Pańskiej z figurą Chrystusa Bolesnego(3 ćw. XVII w. ), z czarnego Marmuru, Chrystus Ubiczowany – w Ołtarzu (XVII w. po 1655 r.), Chrystus Frasobliwy – we wnęce po prawej stronie, mała późnogotycka figura (1 ćw. XVI w.), Upadek Pana Jezusa pod krzyżem – dar Biskupa Marcina Szyszkowskiego (XVII w.).

Na zakończenie odmówiliśmy Nowennę przy grobie bł. Anieli Salawy, patronki FZŚ, w kaplicy Męki Pańskiej i zaśpiewaliśmy pieśń „Z nadmiaru miłości”. Życie tej błogosławionej dowodzi, że powołanie do świętości jest powszechne i może być realizowane w każdym stanie i zawodzie. Bł. Aniela Salawa potwierdza także prawdę słów psalmu: „Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego” (Ps. 119,1).

Zwiedziliśmy również Królewską Katedrę na Wawelu oraz jej podziemia, w których znajdują się groby znanych ludzi i władców, a od 2010 r. także Państwa Marii i Lecha Kaczyńskich, którzy zginęli w katastrofie lotniczej 10 kwietnia w 2010 r. pod Smoleńskiem.

Potem przeszliśmy na Rynek Główny, gdzie zwiedziliśmy Bazylikę Mariacką i podziwialiśmy słynny Ołtarz Mariacki – dłuta mistrza Wita Stwosza. Była też okazja do modlitwy przed Najświętszym Sakramentem.

Wieczorem, zmęczeni, ale pełni duchowego wzrostu, wyjechaliśmy z Krakowa w powrotną drogę do Wałcza.

s. Eugenia Gardzińska - Przełożona Regionu Szczecińskiego
s. Maria Dźwigała - radna

Spotkanie Rady Regionu FZŚ z przełożonymi, radnymi ds. formacji i skarbnikami wspólnot miejscowych w dniach od 23 do 24 czerwca 2017 r.

Posługa radnego we wspólnocie miejscowej nie jest łatwa. Wymaga nie tylko zaangażowania i poświęcenia na rzecz wspólnoty, ale także wiedzy. Mając to na względzie Rada Regionu, jak co roku, zorganizowała spotkanie szkoleniowe w dniach od 23 do 24 czerwca 2017 r. Odbyło się ono w Diecezjalnym Ośrodku Caritas w Ostrowcu koło Wałcza, a rozpoczęło się w piątkowe przedpołudnie radosnym przywitaniem wszystkich uczestników i serdecznym podziękowaniem im za przybycie mimo wielu obowiązków rodzinnych oraz modlitwą prowadzoną przez o. Witolda Regulskiego OFMConv, asystenta regionalnego, a potem s. Przełożona Eugenia zapoznała siostry i braci z programem spotkania dla radnych we wspólnotach miejscowych.

Pierwszą konferencję „Zadania i kompetencje Rady we Wspólnocie miejscowej” poprowadziła Przełożona Regionu – s. Eugenia Gardzińska. Treści tego tematu obejmują kompetencje Rady i zadania do wykonania dla całej Rady, która powinna na zebraniach Rady Wspólnoty miejscowej opierać się na wzajemnej pomocy, współpracy oraz zrozumieniu. Szczególnie jest to ważne w początkowym okresie pracy Rady, tj. po każdorazowych wyborach. Każdy członek rady musi przede wszystkim wykonywać obowiązki związane z pełnioną funkcją w sposób najlepszy, jaki każdy potrafi. Poza tym istnieje wiele spraw, które mogą być wykonywane niezależnie od pełnionej funkcji i właśnie w tych sprawach ważna jest wzajemna pomoc. Rada jest duszą każdego i siłą napędową Wspólnoty. Jej posługa nie kończy się na opracowaniu programów na spotkaniach wspólnotowych, lecz oprócz tego, jak mówią Konstytucje FZŚ (art. 50), jej zadaniem jest zaproponowanie wszystkim braciom i siostrom nowych bodźców do spotkań, formacji każdego współdziałania. Niech pomocą w wypełnianiu tych wszystkich trudnych i odpowiedzialnych zadań będzie Ewangelia, Pisma św. Franciszka i Reguła FZŚ.

[Rozmiar: 274246 bajtów]

W samo południe wszyscy uczestniczyli we Mszy Świętej w kaplicy, która znajduje się w Ośrodku Rekolekcyjnym. Mszy św. przewodniczył i wygłosił homilię o. Witold Regulski OFMConv, Asystent Regionalny Regionu Szczecińskiego FZŚ.

Po obiedzie odbyły się zajęcia dla funkcyjnych w dwóch grupach.
W pierwszej grupie spotkanie dla radnych ds. formacji poprowadziła s. Przełożona Regionu, za s. Mariolę Dziedzic ponieważ z powodu choroby siostra nie mogła uczestniczyć w spotkaniu. Tematem była: „Formacja we Franciszkańskim Zakonie Świeckich”. S. Eugenia w swojej wypowiedzi podkreśliła, że podstawowym celem formacji Franciszkanów Świeckich, którzy, odpowiadając na Boże wezwanie, wybierają drogę życia ewangelicznego na wzór św. Franciszka z Asyżu, jest odkrywanie i ożywianie własnego powołania oraz doskonalenie własnej tożsamości i wierności życiowym zobowiązaniom. Droga formacji dla franciszkanina świeckiego rozpoczyna się już od jego wejścia do wspólnoty FZŚ i ma się rozwijać przez całe jego życie.

Okres wprowadzenia , przyjęcia do Zakonu i Profesji Reguły to etapy włączenia do Zakonu, co zgodnie z prawem kościelnym dokonuje się poprzez profesję.
Formacja we FZŚ odbywa się na trzech etapach:
1. formacja wstępna - zwana postulatem;
2. formacja początkowa - zwana nowicjatem;
3. formacja ciągła – zwana stałą.

Radny ds. formacji powinien poznać osoby będące w okresie formacji, dotyczy to również rozeznania poziomu wiedzy religijnej kandydata, by wiedzieć, jakie tematy należy jeszcze pogłębić i omówić szczegółowo. To Duch Święty jest źródłem powołania, głównym czynnikiem formacji i jego podmiotem, głównym animatorem życia braterskiego. Trzeba jednak pamiętać, że przede wszystkim siostry i bracia są odpowiedzialni za własną formację, mają oni rozwijać swoje powołanie otrzymane od Boga w sposób coraz doskonalszy, naśladując św. Franciszka z Asyżu, dla którego Chrystus był natchnieniem i centrum życia w odniesieniu do Boga i ludzi. Na zakończenie jeszcze raz trzeba podkreślić, że na radnym ds. formacji spoczywa ogromna odpowiedzialność. Wiele się od niego wymaga i oczekuje, ale przede wszystkim on sam ma być świadkiem. Swoją postawą, świadectwem ma pociągać innych, by mogli być wiarygodnymi świadkami ewangelicznego ognia, który rozpalił św. Franciszek.

W drugiej grupie, w której zajęcia poprowadziła s. Halina Pikuła, tematem były: „Praktyczne wskazania dotyczące prawidłowego prowadzenia księgi finansowej i wypełniania sprawozdania finansowego”. Siostra Halina oprócz wskazań w prowadzeniu ksiąg i sprawozdań finansowych zwróciła również uwagę na ważną rolę skarbnika we wspólnocie miejscowej FZŚ. Tak więc do obowiązku skarbnika należy:
1. comiesięczne zebranie i zarejestrowanie ofiar,
2. zadbanie o organizowanie funduszy, szukanie źródeł,
3. czuwanie nad prawidłowością ich wydatkowania,
4. złożyć sprawozdanie ze swego zarządzania Radzie Wspólnoty, według normy statutu,
5. skarbnik na miesięcznym spotkaniu powiadamia Wspólnotę o dochodach i wydatkach i na jakie cele,
6. zadbanie o materiały formacyjne, książki do biblioteki, które również są podstawą w funkcjonowaniu Wspólnoty i jej rozwoju duchowego,
7. sprawozdanie finansowe do Rady Regionu przesyłamy do dnia 31 stycznia każdego roku.

Franciszkański Zakon Świeckich ma swoją Konstytucję Generalną i Regułę, dlatego też wszystkie wspólnoty FZŚ powinny przestrzegać i zachowywać KG i Regułę, która jest zatwierdzona przez Kościół.
Zajęcia zakończyła wspólna modlitwa Koronką do Miłosierdzia Bożego.

Po przerwie na kawę i nabywanie materiałów formacyjnych konferencję na temat „Posługi Asystenta we Wspólnocie Miejscowej” dla wszystkich uczestników wygłosił O. Witold Regulski OFMConv, Asystent Regionalny. O. Witold w konferencji wspomniał, że Asystent miejscowy ma także swoje zadania formacyjne. Współpracuje z odpowiedzialnym ds. formacji i radą wspólnoty pomagając mu w wykładach pogłębiając znajomość prawd wiary i duchowości franciszkańskiej. Asystent pełni rolę doradcy, to znaczy prowadzi rozmowy z kandydatem, służy posługą sakramentalną, o ile o to proszą, pomaga rozeznać powołanie, uczy modlitwy i życia według Ewangelii. Asystent należy do rady wspólnoty miejscowej i wespół z nią opracowuje program formacji, czuwa nad wiernością charyzmatowi franciszkańskiemu. Przed dopuszczeniem do profesji wypowiada swoją opinię o poszczególnych kandydatach, którą rada ma obowiązek wziąć pod uwagę. Podejmuje dialog z braćmi i siostrami, którzy przeżywają trudności i myślą o opuszczeniu wspólnoty, troszczy się o wzajemną znajomość wśród wszystkich Franciszkanów. Dzieli się wspólnym charyzmatem. Wymaga się od asystenta dobrej znajomości prawa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich i innych dokumentów pomocnych do formacji oraz asystencji.
Następnie wszyscy udali się do kaplicy na wspólne odmówienie Nieszporów.

Po kolacji s. Eugenia Gardzińska wygłosiła konferencję „Posługa Przełożonych i Radnych we Wspólnocie Miejscowej FZŚ”. Siostra Przełożona omawiając ten temat podkreśliła, że każda wspólnota jest ożywiana i kierowana przez Radę i Przełożonego wybieranych zgodnie z normami Konstytucji Generalnych. Ich posługiwanie przez określony czas jest obowiązkiem charakteryzującym się dyspozycyjnością i odpowiedzialnością wobec poszczególnych sióstr i braci oraz wspólnoty (Reg. 20,21). Aby być odpowiedzialnym i dyspozycyjnym należy pełnione funkcje traktować jako służbę na rzecz sióstr i braci tworzących wspólnotę i równocześnie dostrzec w niej służenie samemu Bogu i Kościołowi, mając za wzór do naśladowania św. Franciszka z Asyżu. Radni powinni wspierać przełożonego w wypełnianiu zaleceń Rady wyższego stopnia. Ponadto, uczestniczyć w organizowanych spotkaniach przez Radę wyższego szczebla, decydować o wsparciu finansowym przez wspólnotę osób będących w trudnej sytuacji materialnej, aby nie było to przeszkodą udaniu się na rekolekcje, pielgrzymki, dni skupienia czy inne formy doskonalenia duchowego. Zadaniem przełożonego jako pierwszym odpowiedzialnego za wspólnotę jest troska o to, aby były realizowane wskazania i decyzje wspólnoty oraz Rady (KG 51,1). Od przełożonego w dużym stopniu zależy, jakie działania podejmie wspólnota i jak zostanie przyjęta oferta pomocy w parafii. Należy służyć pomocą Kościołowi w zależności od istniejących potrzeb (np. sprzątanie kościoła, wsparcie finansowe, szczególnie jeśli jest budowana lub remontowana świątynia, podejmowanie różnego rodzaju działalności apostolskiej, w tym obrona przed niesłusznymi zarzutami dotyczącymi duchowieństwa). Pełnienie funkcji przełożonego i radnych z całkowitym powierzaniem się Bogu i ofiarna praca na rzecz wspólnoty mogą pomóc w osiągnięciu świętości.

Wieczorem wszyscy z radością spotkali się na braterskim spotkaniu, aby wspólnie budować jedność braterstwa. Była to okazja do dzielenia się swymi sukcesami, a także problemami w działalności wspólnot miejscowych oraz lepszego poznania się nawzajem z Franciszkanami z całego Regionu.
Po odśpiewaniu Apelu Jasnogórskiego wszyscy udali się na spoczynek.

W sobotę, już o 7.30, wszyscy franciszkanie stawili się w kaplicy na Mszę Świętą z Jutrznią. Mszy św. przewodniczył o. Witold Regulski OFMConv w koncelebrze z br. Piotrem Kowalskim OFMCap., który kończył już pełnienie posługi Asystenta Regionalnego w Regionie Szczecińskim FZŚ. W związku z tym było to też nasze pożegnanie brata Piotra, któremu dziękowaliśmy za Jego dwa lata posługi, że w tym czasie mogliśmy doświadczać łask płynących z Jego daru kapłaństwa, za owoce Jego pracy, w której dostrzegliśmy miłość, jaką kryje Jego serce do Boga i ludzi. Jesteśmy Bratu Piotrowi wdzięczni, za Jego obecność wśród nas, za zrozumienie dla naszych problemów, że mogliśmy doświadczyć wielkiej życzliwości i opieki w ofiarnej służbie każdemu człowiekowi. Za to wszystko w podziękowaniu ofiarowaliśmy za br. Piotra modlitwę, którą będziemy się modlić o Jego zdrowie oraz prosić Boga o to, by zasiane przez Niego ziarno wydało plony obfite. Na koniec jeszcze życzyliśmy Mu opieki Matki Najświętszej i wiele potrzebnych łask Bożych na dalszą drogę posługiwania, a na pamiątkę ofiarowaliśmy Bratu Piotrowi stułę franciszkańską.

[Rozmiar: 226812 bajtów]

Brat Piotr po śniadaniu wygłosił nam ostatnią swoją konferencję „O braterstwie we FZŚ”, w której przypomniał, że braterstwo stanowi rodzinę, a rodzina opiera się na miłości. Chodzi o to, aby brat stał obok brata, a nie brat nad bratem. Według św. Franciszka nic nie powinno stać na przeszkodzie między człowiekiem a Bogiem, a tym samym między człowiekiem a człowiekiem. Reguła Franciszkańskiego Zakonu Świeckich podaje wyraźnie wskazania, czym bracia i siostry powinni kierować się w swoim życiu, bo Rozdz. II Reguły mówi: Jako świadkowie dóbr przyszłych, a także z racji swego powołania są zobowiązani oddać się miłości Boga oraz sióstr i braci. W centrum braterstwa franciszkańskiego, które ma charakter duchowy, jest Bóg. Braterstwo to, ożywiane słowem Bożym, sakramentami i modlitwą, opiera się na miłości ewangelicznej. Wspólnota jest środowiskiem uprzywilejowanym dla formacji i wzrostu duchowego dla każdej osoby powołanej do życia franciszkańskiego. Niech poczucie braterstwa uczyni ich radosnymi i gotowymi do zrównania się ze wszystkimi ludźmi, a zwłaszcza z tymi najmniejszymi. Rozdział drugi Konstytucji Generalnych nosi nazwę Aktywna obecność w Kościele i świecie. Zawarte są tam następujące wskazówki dla Franciszkanów świeckich, odnoszące się zarówno do osobistego i wspólnotowego życia: głoszenie Chrystusa życiem i słowem we własnym środowisku, posługa w lokalnym Kościele, szerzenie ducha gościnności i atmosfery braterstwa, zaangażowanie w sprawę szacunku dla każdego życia od poczęcia do naturalnej śmierci, godne przyjmowanie choroby i rosnących trudności oraz dobre przygotowanie do śmierci w wierze i nadziei spotkania z Ojcem Niebieskim.

Braterstwo wymaga uczenia się być we wspólnocie:
• wzajemnie siebie przyjmować
• wzajemnie siebie słuchać
• wzajemnie sobie ufać
• wzajemnie sobie pomagać słowem i czynem przez modlitwę i ofiarę.

To jest program życia, którego nie można zrealizować z dnia na dzień. Zakończmy nasze przemyślenia cytatem z KG, który podsumowuje to, co zostało napisane: Wierność własnemu charyzmatowi, franciszkańskiemu i świeckiemu, oraz świadectwo szczerego i otwartego braterstwa są ich (Franciszkanów świeckich) główną posługą dla Kościoła (100,3) i świata.

[Rozmiar: 338979 bajtów]

Po zakończeniu spotkań instruktażowo-formacyjnych dla funkcyjnych w radach wszyscy otrzymali materiały formacyjne.

Po odmówieniu modlitwy Anioł Pański i posileniu się pożywnym obiadem wszyscy rozjechali się do swych wspólnot, aby wprowadzać w czyn wzrost duchowej formacji ku pożytkowi lokalnych społeczności franciszkańskich.

sporządziły:
s. Eugenia Gardzińska - Przełożona Regionu Szczecińskiego i s. Maria Dźwigała - radna

Notatka z rekolekcji Regionu Szczecińskiego FZŚ

[Rozmiar: 363711 bajtów]

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ odbyły się w dniach: 24 do 26 marca 2017 r., w Domu Rekolekcyjnym w Ostrowcu k.Wałcza. Udział w nich wzięły 42 osoby, w tym: 36 sióstr i 6 braci z 14 wspólnot miejscowych FZŚ. Prowadzącym rekolekcje był o. Witold Regulski OFMConv – Asystent Regionu Szczecińskiego, a mottem ich były słowa: „Mów, Panie, bo sługa Twój słucha” (1 Sm 3,9).
[Rozmiar: 167709 bajtów]  
Każdego dnia rekolekcje rozpoczynały się Mszą św. Także codziennie głoszone były nauki rekolekcyjne. W przerwach można było zapoznać się z materiałami formacyjnymi i je nabyć.

Ojciec Witold Regulski OFMConv – Asystent Regionalny FZŚ – rozpoczął nauki od wyjaśnienia, czym są rekolekcje. Z języka łacińskiego słowo rekolekcje oznacza kolekta – czyli zbieram, gromadzę, też znaczy – dojść do siebie, nabrać otuchy. Rekolekcje – to są doświadczenia duchowe, tj. słuchanie Słowa Bożego, które uświadamiają nam, że jesteśmy na drodze, która prowadzi do zbawienia, są czasem nawrócenia. Kiedy Pan Bóg mówi – to Słowo jest oczyszczające, wzmacniające. I bardzo ważne jest słuchanie Słowa Bożego, gdyż w nim obecny jest Bóg.
[Rozmiar: 166231 bajtów]  
Na podkreślenie zasługuje fakt, iż drugi dzień rekolekcji ubogacony był wyjazdem do Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu. W pięknej świątyni, w której w głównym ołtarzu umieszczona jest Pieta – figura Matki Bożej trzymającej na kolanach Syna zdjętego z krzyża, odprawiona była uroczysta Msza św., którą sprawował o. Witold Regulski. Był to dzień Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. W swojej homilii o. Regulski podkreślił, iż Maryja jest główną postacią Zwiastowania, wierzymy tej, która stała się Matką Jezusa Chrystusa. Ona jest obrazem Kościoła, jest zwycięską niewiastą, to Ona powiedziała Panu Bogu tak. My również mamy wsłuchiwać się w to, co Pan Bóg ma do mnie powiedzieć. Pisząc o pięknie tej świątyni należy dodać, że na ścianach prezbiterium przedstawione są sceny z historii cudownej figurki – są to barokowe, iluzjonistyczne malowidła, a na suficie widoczne są obrazy z życia Matki Bożej.
[Rozmiar: 161636 bajtów]  
 
Następnie Siostry i Bracia uczestniczący w rekolekcjach wzięli udział w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, którą przebył nasz Pan, Jezus Chrystus, aby nieść nasz krzyż.

Stacje Drogi Krzyżowej prowadziły nas dróżkami modlitewnymi w Kalwarii Skrzatuskiej, gdzie można było przeżywać i rozmyślać Mękę Pańską, która wprowadziła nas na nowo w życie żywej wiary, tej wiary która działa przez miłość Chrystusa. Również mogliśmy zaczerpnąć cudownej wody z bijącego tam źródełka.

W dalszej części rekolekcji o. Witold dzieląc się z nami Bożym Słowem podkreślił, że to Słowo Boże zawarte w Ewangelii nigdy się nie starzeje, zawsze niesie entuzjazm, przemawia do naszych serc, zachęca nas do odwagi, a jeśli jest źle, proponuje, by nabrać ducha i iść dalej. Mówi się, że Bóg jest słońcem, a św. Franciszek jest księżycem – daje również światło. Musimy pamiętać, że wszystkie momenty naszego życia zabezpieczone są łaską, która jest darem, dar to pełnia życia w Jezusie Chrystusie. My chrześcijanie mamy dążyć do świętości osobistej i do uświęcania Kościoła. I też istotne jest to, by żyć wiarą, która jest przylgnięciem całego człowieka do Pana Jezusa. Zaufać Panu Bogu tzn. nieustannie walczyć z pokusami tego świata.

Bardzo ważnym punktem rekolekcji był przedstawiony film pt. „Cuda z nieba” (USA), oparty na prawdziwej historii Annabel Beam, dziewczynki, która za życia odwiedziła Niebo i została uzdrowiona z ciężkiej choroby.

Na zakończenie rekolekcji odbyło się spotkanie s. Eugenii Gardzińskiej OFS, Przełożonej Regionalnej FZŚ, ze wspólnotami miejscowymi. Uczestnicy tych rekolekcji podziękowali o. Witoldowi Regulskiemu OFMConv. za wygłoszone nauki rekolekcyjne, a s. Przełożonej za jej dotychczasowy wkład w pracę na rzecz wszystkich Wspólnot w Regionie Szczecińskim.

[Rozmiar: 197178 bajtów] Wszyscy ubogaceni duchowo powróciliśmy do naszych wspólnot, aby dzielić się zdobytą wiedzą.

sporządziła: Lilia Sikoń OFS
sekretarz Regionu FZŚ

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich
w dniach 23-24-25 września 2016 r.

zdjecie011 (530 kB)

Panie, nie rozumiem swojego serca,
ale Ty je zrozum,
jak zrozumiałeś serce św. Franciszka.
Panie, nie znam prawdy o sobie,
ale niech Twoja miłość mi ją powie,
jak powiedziała św. Franciszkowi.
Panie, zaopiekuj się mną tak,
jak zaopiekowałeś się św. Franciszkiem.
Panie, tak jak św. Franciszek,
już nie szukam innej miłości.
Twoja miłość mi wystarczy.
Amen.

Ta piękna modlitwa była mottem naszych jesiennych Rekolekcji Regionalnych Regionu Szczecińskiego, które odbyły się w Ośrodku Caritas dla Dzieci i Młodzieży pw. Świętych Aniołów Stróżów w Kołobrzegu w dniach od 23 do 25 wrzesień 2016 r.

zdjecie012 (188 kB)
Rekolekcje prowadził o. Andrzej Romanowski OFMCap., Asystent Narodowy. Temat: „Etapy Nawrócenia św. Franciszka”. Ojciec wygłosił na ten temat pięć nauk, dzieląc życie św. Franciszka na pięć etapów jego nawrócenia.

I etap – Odnalezienie Boga.
U Franciszka wszystko zaczęło się w Spoleto. Wcześniej był radosnym i rozrzutnym lekkoduchem, który z zabawy uczynił sens życia. Gdy dostał się do niewoli, zaczął się zastanawiać nad całym swym życiem. W Spoleto Franciszek został pochłonięty przez miłość Boga i nie był już w stanie oprzeć się temu wezwaniu. Od tego momentu Franciszek będzie do końca życia szedł za głosem Pana. Pod wpływem miłości wchodzi w posłuszeństwo Bogu.

II etap – Doświadczenie przemiany Miłością.
Po odnalezieniu Boga w Spoleto Franciszek wraca do Asyżu do starego życia. Następnym przełomem w jego życiu było spotkanie z trędowatym. Wcześniej bowiem paniczne bał się tej choroby. Teraz zaczął używać Miłości Bożej do przemiany swego serca i tak jak mu objawił Bóg „to co gorzkie będzie słodkie, a to co słodkie będzie gorzkie”. Zaczął pomagać trędowatym i było to dla niego radością. Dzięki temu Franciszek nauczył się przezwyciężać siebie dla Miłości Bożej. Spotkanie z trędowatym to początek królowania Boga w sercu św. Franciszka.

III etap – Powołanie do odbudowy Kościoła.
Św. Franciszek służy trędowatym i przezwyciężając samego siebie żyje dla Miłości Bożej. Dużo się modli. Rozważa mękę Pana. Cierpi nad tym, że Miłość Boga nie jest kochana, że jest niechciana. Na modlitwie w kościółku św. Damiana przed krzyżem słyszy słowa: „Idź i odbuduj mój Kościół”. Franciszek bierze słowa te dosłownie i zabiera się do odbudowy popadającego w ruinę kościółka. Dopiero z biegiem lat rozumie o jaką odbudowę chodzi. Tylko miłość jest w stanie odbudować to co zniszczył grzech.

IV etap – Ubóstwo duchowe wolnością serca.
Św. Franciszek chcąc odbudować kościółek św. Damiana sprzedaje towary swojego ojca, kupca i zdobyte w ten sposób pieniądze chce ofiarować na odbudowę kościoła. Czyn ten nie był dobry. Ksiądz z kościółka św. Damiana udziela Franciszkowi ostrej nagany, jednak Franciszek początkowo nie chce oddać nieuczciwie zdobytych pieniędzy. Zwrotem w jego życiu było zrozumienie błędu, rozliczenie się z ojcem przed sądem biskupim i oddanie wszystkiego. Gdy św. Franciszek oddał wszystko co miał i wyzbył się przywiązania do wszystkiego co ziemskie stał się człowiekiem wolnym, człowiekiem czystego serca.

V etap – Komunia miłości z braćmi.
Po oddaniu ojcu pieniędzy i odzienia, rozpoczął św. Franciszek życie eremity pracując wśród trędowatych i przy odbudowie kościołów. Usłyszał wtedy w czasie mszy świętej słowa Ewangelii dotyczące apostolskiego stylu życia i zapragnął tej drogi dla siebie. Zdjął habit eremicki i wdział prostą tunikę. Boso szedł między ludzi, by nawoływać do pokuty. Wtedy przyłączyli się do niego Bernard z Quintavalle i Piotr z Cattani. Jak sam po latach napisze: „i wtedy Bóg dał mi braci..”. Teraz mógł z nimi dzielić radość. Tak św. Franciszek odkrył komunię miłości. Taka była droga do świętości św. Franciszka. Ma ona być przykładem dla nas i zachęcać nas byśmy i my również dążyli do świętości.

zdjecie013 (155 kB)
Oczywiście, czas rekolekcji, to nie tylko codzienna Msza Święta, Modlitwa Liturgią Godzin, Adoracja Pana Jezusa, indywidualna i wspólnotowa w modlitwie Koronką do Miłosierdzia Bożego i poprzez śpiew Godzinek. To także czas spędzony na wspólnych rozmowach przy posiłku i w pokojach. Czas poznawania franciszkanów z innych wspólnot. Czas spędzony wspólnie z naszym rekolekcjonistą o. Andrzejem Romanowskim OFM Cap na wyprawach nad morze, także i w podziwianiu pięknego wschodu słońca. Był to dla nas czas niezapomnianych przeżyć!

Czas tych świętych rekolekcji przeżywaliśmy w potrzebie odkrywania żywego źródła nadziei, miłości i życia z Chrystusem oraz w wytrwałej drodze przemiany wewnętrznej w naszym powołaniu franciszkańskim. Umocnieni głęboką wiarą i kapłańskim błogosławieństwem rozjechaliśmy się do naszych domów.

Przygotowała s. Maria Dźwigała

RELACJA ze spotkania Rady Regionalnej FZŚ z Przełożonymi Wspólnot Miejscowych

sluchanie 0 (99 kB)W dniach 11 i 12 czerwca 2016 roku odbyło się spotkanie formacyjno-braterskie z przełożonymi wspólnot miejscowych w Domu Rekolekcyjno-Wczasowym „OAZA Matki Pauli Maleckiej” Sióstr Córek Najczystszego Serca NMP w Kołobrzegu. W spotkaniu uczestniczyła Rada Regionalna FZŚ, asystent regionalny br. Piotr Kowalski OFMCap oraz przełożeni wspólnot miejscowych.

Spotkanie rozpoczęła przełożona regionalna, s. Eugenia Gardzińska, która wszystkich serdecznie przywitała oraz zapoznała ich z programem spotkania. Siostra Przełożona poinformowała również o nabywaniu materiałów formacyjnych, a w szczególności przedstawiła nowy zeszyt na rok 2016, który jest zatytułowany „Charyzmat Franciszkański realizowany w życiu świętych i błogosławionych z uwzględnieniem Dekalogu” oraz oznajmiła, że każdy franciszkanin powinien taki zeszyt posiadać.
sluchanie 1 (248 kB) Spotkanie rozpoczęto modlitwą z Rytuału, hymnem do Ducha Świętego i odczytaniem listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan (Ef 4,1-6), który zachęcał nas, abyśmy postępowali w sposób godny naszego powołania i z całą pokorą, cichością cierpliwością znosili siebie nawzajem w miłości.
sluchanie 2 (221 kB)
W pierwszym dniu br. Piotr Kowalski wygłosił dwie konferencje zatytułowane:

  • „Przełożony jako sługa we wspólnocie franciszkańskiej”,
  • „Zasadnicze wyzwania, niektóre problemy na jakich powinien się skupić FZŚ, aby w pełni się rozwinął”.

Przy omawianiu I konferencji asystent regionalny podkreślił, iż według Świętego Franciszka przełożony jest sługą, osobą, która ma służyć siostrom i braciom, tak jak robił to Chrystus. Przy sprawowaniu władzy najważniejszym elementem jest posłuszeństwo Panu Bogu, a kolejnym jest odpowiedzialność za wspólnotę. Przełożony winien zatroszczyć się o to, by siostry i bracia mieli dobre relacje z Bogiem, ma być „strażnikiem komunii”, nie może być powodem konfliktu, to nie jest franciszkańskie, ma być spoiwem jedności. Zadanie przełożonego polega m.in. na odkrywaniu i wydobywaniu darów, jakie mają siostry i bracia we wspólnocie. Mając rozeznanie, co do charakteru wspólnoty, należałoby otoczyć troską „wspólnotę starszą”, a w „młodszej wspólnocie” wprowadzić więcej formacji. Przełożony ma pamiętać, że ci, którzy sprawiają trudności, nie mogą być przeszkodą w funkcjonowaniu wspólnoty, należy ich najzwyczajniej pokochać.

Na drugiej konferencji br. Piotr OFMCap. w szczególności odniósł się do zagadnienia dotyczącego sfery duchowej we wspólnocie franciszkańskiej, korzystając z materiałów przygotowanych przez br. Tibora Kausera z Węgier – Ministra Generalnego CIOFS, które ujęte zostały w czterech punktach:

  • Potrzeba pogłębienia i zrozumienia zobowiązań wypływających ze złożenia profesji.
  • Potrzeba pogłębiania zobowiązania, aby wejść na drogę prawdziwego nawrócenia.
  • Potrzeba ciągłego pogłębiania treści Pisma Świętego, pism św. Franciszka, charyzmatu franciszkańskiego, prawodawstwa naszego Zakonu.
  • Potrzeba lepszego zrozumienia i akceptowania struktur naszego Zakonu.

Asystent regionalny prowadząc konferencję wg tych czterech punktów stwierdził, że najważniejszym problemem franciszkanów świeckich jest brak autentycznego nawrócenia, co wynika często z powierzchownej formacji. Ważną sprawą dla franciszkanina świeckiego jest częste czytanie i rozważanie Ewangelii. Dlatego powinniśmy odpowiedzieć sobie szczerze, ile z nas weszło na drogę nawrócenia i czy jest w nas pragnienie zupełnego zawierzenia Bogu tak jak św. Franciszek zawierzył Chrystusowi we wszystkim.

S. Eugenia w swoim wystąpieniu szczegółowo omówiła rodzaje dokumentów, które niezbędne są na potrzeby wizytacji i kapituł oraz przedstawiła sposób opracowywania planu pracy na rok następny.

Ważnym wydarzeniem w dniu 11 czerwca 2016 r. (I dzień spotkania) był udział uczestników spotkania we Mszy Świętej w Bazylice Konkatedralnej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kołobrzegu, podczas której miało miejsce udzielenie święceń biskupich księdzu Krzysztofowi Włodarczykowi. Ponadto w dniu tym w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej odbyły się diecezjalne obchody jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski.

sluchanie 3 (131 kB)
Wieczorem odbyło się spotkanie braterskie w bardzo miłej oprawie, gdyż wyjście sióstr i braci nad morze i spacer po plaży oraz podziwianie zachodu słońca w obliczu pięknego Morza Bałtyckiego przyczyniło się do prowadzenia szczerych rozmów i umocnienia wzajemnych więzi. Po powrocie znad morza spotkanie zakończono Apelem Jasnogórskm.

Drugi dzień spotkania (niedziela) rozpoczęto Mszą Świętą w parafii Świętego Krzyża Ojców Franciszkanów Conv. w Kołobrzegu.

Po modlitwie Jutrznią i po śniadaniu s. Eugenia Gardzińska w swoim wystąpieniu omówiła zasady życia franciszkanów świeckich. Poruszyła sprawy dotyczące życia franciszkanów świeckich, które mówią o tym, że wg św. Franciszka świeccy franciszkanie powinni jako prawdziwi chrześcijanie całe swoje życie i postępowanie uczynić jedną nieustanną modlitwą. Powinni praktykować rodzaje i formy modlitw znanych i stosowanych przez Kościół np. modlitwę słowną, myślną i dziękczynną. Zwróciła również uwagę na fakt, iż jesteśmy franciszkanami we FZŚ i jesteśmy nimi w każdym momencie naszego życia. Nasze powołanie polega na tym, by poświęcić się służbie Bogu i Kościołowi w naszym świeckim stanie.

sluchanie 4 (388 kB)

Na zakończenie s. Eugenia Gardzińska, przełożona regionalna FZŚ podziękowała wszystkim przełożonym za udział w spotkaniu braterskim oraz życzyła błogosławionej drogi do domu.

POKÓJ I DOBRO!
Sporządziła: s. Lilia Sikoń - sekretarz RR

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich:
15-17 kwietnia 2016 r.

zdjecie010 (131 kB)
Wiosenne rekolekcje regionalne Regionu Szczecińskiego odbyły się w dniach od 15 do 17 kwietnia 2016 r. w Diecezjalnym Ośrodku Caritas w Ostrowcu niedaleko Wałcza.

Nauki rekolekcyjne prowadził o. Gabriel Kudzia OFM – Asystent Narodowy FZŚ, a ich motto brzmiało: „Idąc za św. Franciszkiem dzisiaj”. Święte Rekolekcje rozpoczęliśmy w piątkowy wieczór Mszą Świętą w kaplicy Ośrodka, modląc się o dobre i owocne ich przeżycie. Po niej odmówiliśmy wspólnie Nieszpory, po których o. Gabriel nawiązał do postaci św. Franciszka i Jego duchowości. Po odśpiewaniu Apelu Jasnogórskiego udaliśmy się wszyscy na nocleg, aby mieć siły na sobotę, wypełnioną od świtu modlitwą i nauką.

zdjecie002 (142 kB)Dnia 16 kwietnia już o godzinie 7:30 zgromadziliśmy się w kaplicy, aby odmówić wspólnie Jutrznię. Posileni pysznym śniadaniem wróciliśmy do kaplicy, aby idąc za św. Franciszkiem z głęboką wiarą poszukiwać Boga tu na ziemi, gdyż to od Niego wyszliśmy i dlatego powinniśmy do Niego wrócić. Bóg umiłował nas miłością nieskończoną i naszym zadaniem jest poznanie i wypełnienie Jego woli. Jak realizował to w swym życiu św. Franciszek? W umiłowaniu Eucharystii. W uwielbieniu Boga we wszystkich stworzeniach czego wyrazem jest „Pieśń słoneczna”. W dawaniu świadectwa swoim życiem, a nawet śmiercią. A jak my możemy ocenić stopień naszej miłości do Boga? Poprzez wypełnianie Jego woli, pobożność, pragnienie świętości i gorliwość apostolską; głód miłości Bożej. Złożenie profesji nie jest jeszcze dowodem większej miłości do Boga. To dopiero wejście na drogę do Niego prowadzącą.

zdjecie003 (110 kB)Po przerwie przeznaczonej na zapoznawanie się i nabywanie materiałów formacyjnych nasz rekolekcjonista o. Gabriel zgromadził nas ponownie w kaplicy, aby ukazać nam jaka była miłość do bliźniego w życiu św. Franciszka. Przedstawił nam na podstawie przykładów z życia świętego Jego zatroskanie o chorych i trędowatych, Jego stosunek do grzeszników i do niewierzących. Cnotę miłości bliźniego zostawił święty jako spuściznę swojemu zakonowi. A jak mamy to realizować my, Franciszkański Zakon Świeckich? Pierwszą szkołą miłości bliźniego jest rodzina. To jak odnosimy się do siebie, jak znosimy swe słabości i wypełniamy obowiązki. Następny krok, to nasz stosunek do innych, znajomych i sąsiadów, na polu działalności zawodowej, aktywności społecznej i politycznej. Dla franciszkanów takim polem działania jest zaangażowanie się we Wspólnotę Miejscową FZŚ. Pamiętajmy, że serce, które potrafi kochać, zawsze znajdzie sposób na okazanie pomocy bliźniemu.

zdjecie004 (147 kB)W południe odmówiliśmy modlitwę „Regina Caeli” i odśpiewaliśmy Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP; a po obiedzie pojechaliśmy wszyscy autokarem do Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej w Skrzatuszu. Czas podróży wykorzystaliśmy na wspólne odmówienie Koronki do Bożego Miłosierdzia. Nie zrażeni deszczową pogodą zajechaliśmy do naszej Pani Skrzatuskiej ze śpiewem maryjnym na ustach. Pod przewodnictwem ojca Gabriela uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, na której nasz Rekolekcjonista wygłosił homilię nawiązując do miłości św. Franciszka do Maryi Matki Chrystusa. Jak my, franciszkanie świeccy, mamy czcić Maryję. Mamy to czynić przez uszanowanie czyli czczenie Jej wizerunku, przez naśladowanie Jej, nawiedzanie sanktuariów, wzywanie Najświętszej Maryi, przez modlitwę za Jej wstawiennictwem, gdyż Matka Boża nie jest obojętna na nasze wołanie i dlatego wyprasza nam wiele potrzebnych łask. Zastanówmy się i zrewidujmy tę dziedzinę naszego życia. Nasze nabożeństwo do Matki Najświętszej nie może być okrojone. A wtedy poprowadzi nas Ona do Jezusa, który stanie się naszą radością i szczęściem.

zdjecie005 (120 kB)Po Mszy Świętej w dalszym naszym wyciszeniu rozważaliśmy Drogę Krzyżową w Duchu Świętego Franciszka. Ta modlitwa Drogi Krzyżowej wprowadziła nas na nowo do szkoły wiary, tej wiary, która działa przez miłość Chrystusa. Boża miłość schodzi pośród nas, aż do śmierci na krzyżu. Bóg, który stał się człowiekiem, aby nieść nasz krzyż na tej drodze nas poprzedza, to jest droga, której chce nas nauczyć modlitwa Drogi Krzyżowej. To też ponownie nas prowadzi do Najświętszej Eucharystii, w której stale uobecnia pośród nas owoc śmierci i zmartwychwstania. W powrotnej drodze odmówiliśmy wspólnie różaniec.

Następnie po kolacji i odmówieniu Nieszporów spotkaliśmy się wszyscy w świetlicy na spotkaniu braterskim. Czas przy wspólnym stole był dla nas doskonałą okazją, by pogłębić nasze braterskie relacje, poznawać siebie nawzajem i dzielić się naszymi świadectwami powołania do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

A wszystko to odbywało się przy wspólnym radosnym śpiewie. Na zakończenie dnia odśpiewaliśmy Apel Jasnogórski.

zdjecie009 (143 kB)Niedzielę, 17 kwietnia, rozpoczęliśmy już o godzinie 7:30, Mszą Świętą połączoną z odmówieniem Jutrzni. Ponieważ ta niedziela to niedziela Dobrego Pasterza, więc nasz Rekolekcjonista przedstawił nam w homilii obraz Boga jako Dobrego Pasterza gromadzącego nas jako swe owce.

Po śniadaniu spotkaliśmy się w kaplicy ponownie, aby wysłuchać konferencji o Miłosierdziu Bożym w duchowości franciszkańskiej. Miłosierdzie to cnota polegająca na umiejętności współczucia i współcierpienia. Od współczucia przechodzimy do działania, którym jest dobroczynność. Bóg jest Ojcem miłosierdzia. Cała historia zabawienia jest przepełniona Bożym miłosierdziem. Sprawiedliwość nie wyczerpuje miłosierdzia. Bóg nie zniechęca się naszymi niedoskonałościami, gdyż wypływają one z natury ludzkiej. Św. Franciszek zachwycał się dobrocią Boga i wychwala pod niebiosa Jego Miłosierdzie. Jest on świadomy, że Bóg zbawi go jedynie ze swego miłosierdzia. Również w stosunku do braci św. Franciszek okazywał miłosierdzie i uczył ich tego samego w listach i napomnieniach. My również jako franciszkanie świeccy powinniśmy naśladować w tym św. Franciszka. Miłosierdzie konkretyzuje się w uczynkach miłosierdzia. Dzieła miłosierdzia nie są pozostawione do wyboru, jako dowolne. Nie mogą być też traktowane jak dodatek do sprawiedliwości i miłości bowiem są ich istotą. Ostatnim punktem naszych rekolekcji duchowych były wspólnie odśpiewane Godzinki ku czci św. Franciszka z Asyżu. Po zakończeniu tych świętych rekolekcji Siostra Eugenia, Przełożona Regionalna w naszym imieniu podziękowała o. Gabrielowi za poświęcenie i trud głoszenia rekolekcji, i my także dołączyliśmy się do tych podziękowań i życzeń, wspólnym śpiewem oraz podziękowaliśmy z całego serca siostrze Eugenii za trud zorganizowania rekolekcji i matczyną opiekę nad ich przebiegiem.

Po obiedzie, syci zwłaszcza karmą duchową, rozjechaliśmy się do naszych domów, gotowi na nowe wyzwania stawiane przed FZŚ.

Pokój i Dobro!
s. Maria Dźwigała

NIEKTÓRE WSKAZANIA DLA WSPÓLNOT MIEJSCOWYCH
z planu pracy Regionu Szczecińskiego FZŚ na 2016 rok

ZAŁOŻENIA OGÓLNE:

  • Włączamy się w zamierzenia Kościoła w Polsce w roku duszpasterskim 2015/2016 zatytułowanym: w myśl hasła „NOWE ŻYCIE W CHRYSTUSIE”, natomiast symbolem jest woda i biała szata.
  • Celem kolejnego roku duszpasterskiego na lata 2015/2016 będzie odnowa życia w Chrystusie, które otrzymujemy na Chrzcie Świętym. Najważniejszymi priorytetami programu duszpasterskiego są: sakrament chrztu świętego, Nowy Człowiek i duchowość chrzcielna.
  • Kościół katolicki w Polsce kroczy drogą duchowości chrzcielnej. Przed dwoma laty rozpoczęliśmy realizację czteroletniego programu duszpasterskiego na lata (2013-2017), którego hasłem są słowa „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa”. Rozważając tematykę chrzcielną i czerpiąc siły i łaski chrztu, zbliżamy się do 1050. rocznicy Chrztu Polski, kształtując w sobie autentyczną duchowość chrzcielną.
  • W 2016 roku będziemy przeżywać Światowe Dni Młodzieży w Krakowie, pod hasłem „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt5,7). Będziemy dziękować także za świętych, którymi Bóg posłużył się, by przybliżyć światu w XX wieku tajemnicę swego Miłosierdzia przez, które pierwszym doświadczeniem był dla każdego z nas chrzest. Wraz z tysiącami młodych ludzi z całego świata, do Polski przybędzie Ojciec Święty Franciszek. Będzie to także czas Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, który jest po to, aby w codzienności żyć miłosierdziem.
  • Od 8 grudnia 2015 r. w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – w ramach ogłoszonego przez Papieża Franciszka Roku Świętego Miłosierdzia – we wszystkich Katedrach oraz w wielu Sanktuariach i Jubileuszowych Świątyniach zostały otwarte Bramy Miłosierdzia. Przez cały rok Jubileuszowy odpust zupełny mogą zyskać wierni za każdym razem, gdy odbędą pobożną pielgrzymkę do Drzwi Świętych w wyznaczonych kościołach. Ważne jest, aby ten moment był połączony przede wszystkim z Sakramentem Pojednania i uczestnictwem we Mszy św. oraz refleksją nad miłosierdziem. Koniecznie będzie, by tym celebracją towarzyszyło wyznanie wiary i modlitwa za Ojca Świętego. Rok Święty zostanie zakończony 20 listopada 2016 r. w Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.

ZAŁOŻENIA SZCZEGÓŁOWE:

    A. Udział w spotkaniach organizowanych przez Radę Narodową:
    • XXIII Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę, dnia 25 czerwca, która jak co roku poprzedzona jest nocnym czuwaniem z 24 na 25 czerwca.
    • Dziewięcioletnia Nowenna przed Jubileuszem 800. rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka. Tematem do rozważań w roku 2016 są słowa Napomnień Św. Franciszka: „Braćmi dla Niego są, kiedy spełniają wolę Ojca, który jest w niebie”.
    • Światowe Dni Młodzieży Franciszkańskiej, Kraków 22-25 lipca.
    • X Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Warszawa, Centrum Franciszkańskie, ul. Modzelewskiego 98 A, 16-18 września.
    B. Rekolekcje Regionalne dla Wspólnot Miejscowych:
    • dnia 15 – 16 – 17 kwietnia w Domu Rekolekcyjnym w Ostrowcu koło Wałcza. Rekolekcje prowadzi O. Gabriel Kudzia OFM, Asystent Narodowy. Rozpoczynają się o godz. 17.00;
    • dnia 23 – 24 – 25 września w Domu Rekolekcyjnym w Kołobrzegu ul. Aniołów Stróżów 1 Rekolekcje prowadzi Br. Andrzej Romanowski OFMCap., Asystent Narodowy. Rozpoczynają się o godz. 17.00
    C. Pielgrzymki Regionalne dla Wspólnot Miejscowych:
    • dnia 24 czerwca – Gniezno, Pierwsza Stolica Polski, Katedra Gnieźnieńska, Słynne Drzwi Gnieźnieńskie jako Brama Miłosierdzia w Bazylice Prymasowskiej i jako kościele jubileuszowym;
    • dnia 24 czerwca – Sanktuarium Św. Józefa, Kalisz;
    • dnia 24 czerwca – Sanktuarium Matki Bożej, Częstochowa. Nocne czuwanie z 24 na 25 czerwca.
    D. Udział Radnych w spotkaniach organizowanych przez Radę Regionalną. Spotkania w Kołobrzegu, Dom Sióstr Sercanek oraz Ostrowiec koło Wałcza, Dom Rekolekcyjny:
    • Rady Regionalnej FZŚ z Przełożonymi Wspólnot Miejscowych 11-12 czerwca, Kołobrzeg ul. Wierzbowa 11. Spotkanie rozpoczyna się o godz. 9.00.
    • Rady Regionalnej FZŚ z Sekretarzami Wspólnot Miejscowych 10-11 września. Spotkanie rozpoczyna się o godz. 10.30.
    • Rady Regionalnej z Radnymi ds. formacji Wspólnot Miejscowych 8-9 października. Spotkanie rozpoczyna się o godz. 10.30.
    • Rady Regionalnej FZŚ ze Skarbnikami Wspólnot Miejscowych 26-27 listopada. Spotkanie rozpoczyna się o godz. 10.30.
    E. W 2016 roku wizytacje i kapituły będą przeprowadzone w następujących wspólnotach:
    • 1. Wizytacje pastersko-braterskie:
      • Gorzów Wlkp. – 23 stycznia
      • Słupsk – 08 października
      • Trzcianka MB. Saletyńskiej – 07 maja
      • Lipka – 18 czerwca
      • Szczecin MB. Jasnogórskiej – 17 grudnia
      • Strzelce Krajeńskie – 22 października
      • Trzcianka Jana Chrzciciela – 07 maja
      • Ustka – 08 października
      • Szczecin Św. Andrzeja Boboli – 17 grudnia
    • 2. Kapituły:
      • Darłówko – 09 kwietnia
      • Gorzów Wielkopolski – 19 listopada
      • Ustka – 08 października
      • Szczecin MB. Jasnogórskiej – 17 grudnia
      • Strzelce Krajeńskie – 22 października
      • Lipka – 24 czerwca
      • Trzcianka Jana Chrzciciela – 07 maja
      • Szczecin Św. Andrzeja Boboli – 17 grudnia

POKÓJ I DOBRO!
Rada Regionu Szczecińskiego FZŚ

Jubileusz 60 lat we Franciszkańskim Zakonie Świeckich

jubileusz60 (473 kB) Dnia 5 grudnia 2015 roku we Wspólnocie Miejscowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy kościele pw. św. Ottona w Słupsku przeżywaliśmy wspaniały Jubileusz 60-lecia profesji naszej Siostry Zofii Łaskiej. Była to dla nas wszystkich podniosła chwila i wzruszająca uroczystość, przypominająca czas do zadumy nad tym co było nam dane przez Boga, jak my wykorzystamy ten czas obfitujący w łaski. Takim czasem jest dla nas czas Jubileuszu s. Zofii, który dla nas był bardzo głębokim przeżyciem wspólnotowym i liturgicznym. Czasem dziękczynienia Bogu Stwórcy za życie nasze i za tych których kochamy.

W tej radosnej uroczystości wzięła udział rodzina s. Zofii, Wspólnota Miejscowa FZŚ, Siostry od Wieczystej Adoracji, przedstawiciele Regionu Szczecińskiego FZŚ oraz parafianie. Uroczystej Mszy św. koncelebrował i głosił homilię ks. Józef Kwieciński, Asystent FZŚ i zarazem kapelan Sióstr Klarysek. Podczas Mszy św. w obecności wszystkich uczestniczących w tej Eucharystii, s. Zofia odnowiła swoje przyrzeczenia życia ewangelicznego we Franciszkańskim Zakonie Świeckich. Niech ta Profesja odnowiona przez Jubilatkę będzie dla niej Bramą otwierającą jej życie duchowe, które niech będzie zawsze wspomagane łaską Bożą.

Czcigodnej Jubilatce życzenia w imieniu Rady Regionu złożyła s. Mariola Dziedzic, zastępca przełożonej Rady Regionu, a Jubileuszowy dyplom dla s. Zofii wręczyła s. Lilia Sikoń, sekretarz Rady Regionu. Był to dla nas moment wzruszający, gdyż wszyscy przeżywaliśmy to ważne wydarzenie dziękując Dobremu Bogu za dar życia, powołania i łaskę 60 lat trwania na drodze życia we FZŚ. Powierzaliśmy naszą Siostrę dalszej Bożej opiece, aby mogła tym darem zachwycać innych i uczynić go swoim istotnym celem.

Świętując tak piękny Jubileusz z tej okazji gratulowaliśmy czcigodnej Siostrze w służbie Bogu oraz Siostrom i Braciom Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Dziękowaliśmy jeszcze raz naszej Jubilatce za wytrwałość przyrzeczeniom profesji, za serce oraz za przykład ofiarnej służby na wzór Świętego Franciszka i bł. Anieli Salawy.

Następnie wszyscy zasiedli przy wspólnym stole, dzieląc się dobrym słowem i radością ze wspólnego świętowania w Dziupli św. Franciszka (tak się nazywa piwniczka – miejsce spotkań Wspólnoty). Siostra Zofia pełniła we wspólnocie franciszkańskiej funkcję Przełożonej. Swoje niezwykłe powołanie realizuje nadal każdego dnia z wielkim oddaniem i sercem w duchu miłosierdzia.

Życzymy s. Zofii doczekania 100 lat życia, a przez ręce Maryi przede wszystkim zdrowia oraz błogosławieństwa Bożego na każdy dzień jej życia.

Niech Maryja, Matka Chrystusa Pana, wstawia się za nią u Boga, otoczy Siostrę Jubilatkę pełnią czułości i macierzyńską opieką. Niech dobry Bóg obdarzy naszą drogą Siostrę pokojem swojej obecności, ciepłem i miłością, a św. Franciszek niech będzie dla niej siłą i drogowskazem na dalsze lata posługi dla Boga i ludzi.

s. Maria Dźwigała OFS

Jesienne Rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ odbyły się w Archidiecezjalnym Domu Rekolekcyjnym w Szczecinie, przy ul. Strzałowskiej 26, w dniach: od 25 do 27 września 2015 r.

W Rekolekcjach udział wzięło 49 osób, w tym: 42 siostry i 7 braci z 14 wspólnot miejscowych Regionu Szczecińskiego. Rekolekcje prowadził br. Piotr Kowalski OFM Cap. Asystent Regionu Szczecińskiego. Mottem Rekolekcji były słowa: „Rozpocząć na nowo”. Zgodnie z programem, każdego dnia Rekolekcje rozpoczynały się Mszą św. Także każdego dnia głoszone były nauki rekolekcyjne i inne modlitwy. Był czas na zakup materiałów formacyjnych, czas wolny. W drugim dniu odbył się wieczór braterski z poczęstunkiem. Na koniec tego wieczoru przedstawiono film o Świętym Franciszku. Nauki rekolekcyjne obejmowały kilka obszarów, które dotyczyły w szczególności takich tematów jak:

  • Bóg do nas mówi
    Br. Piotr podkreślił wyraźnie, że Słowo Boże zawarte w Ewangelii nigdy się nie starzeje, zawsze niesie entuzjazm, przemawia do naszych serc, zachęca nas do odwagi, a jeśli jest źle, proponuje, by nabrać ducha i iść dalej. Pan Bóg jest Bogiem, który wszystko kontroluje i np. doskonale wie, dlaczego niektórych członków wspólnoty nie było na tych rekolekcjach. Bóg mówił do tych, którzy byli na rekolekcjach i słuchali skierowanego do siebie Słowa Bożego. To Bóg dał tym osobom swoją łaskę i to On chciał, żeby wzięły w nich udział.

  • Św. Franciszek żył Słowem Bożym, a wobec tego jak powinien żyć franciszkanin świecki
    W powyższym zagadnieniu br. Piotr wskazuje, że dla św. Franciszka fundamentem życia była Ewangelia i całkowite zanurzenie w Ewangelii, co oznaczało, zanurzenie w samym Jezusie Chrystusie. U św. Franciszka – był radykalizm, my natomiast racjonalizujemy.
    Jeśli chodzi o Franciszkanów świeckich, to powinna charakteryzować ich pokora i posłuszeństwo, nie powinno mieć miejsca na indywidualizm. Są powołani do tego, by naśladować Chrystusa pokornego i ubogiego. We wspólnotach nie można zakładać schematu, tj. nie można ograniczać naszego życia tylko do spotkań, każda wspólnota ma obowiązek rozeznania, czego Bóg od niej oczekuje. Żeby żyć charyzmatem trzeba „rozpocząć od nowa”, jeśli trzeba, należy przyznać się do błędów, nie bać się podjęcia radykalnej decyzji w swoim życiu, nie bać się żyć Ewangelią i być wśród chorych i ubogich.

  • w życiu codziennym występują zagrożenia i w związku z tym jak sobie radzić i jak działać w oparciu o Słowo Boże, które ma nas przemieniać
    W dalszym rozważaniu Br. Piotr zwrócił uwagę na fakt, że w naszym życiu mogą wystąpić pokusy, takie jak np., że Bóg mnie odrzucił, co jest nieprawdą, gdyż Bóg mówi: „nie lękaj się, Ja jestem z tobą”, albo widzimy niemoc w modlitwie, wtedy też Duch Św. wstawia się za nami i dopełni braki w modlitwie. Bóg daje łaskę poznania swoich słabości, jakie występują na drodze wiary. Kolejnym zagrożeniem jest frustracja, grzech. Cokolwiek jest powodem grzechu (pycha, poczucie wyższości) to, konkluduje br. Piotr, należy odciąć powód tego grzechu, albo zacząć się zmieniać, a także należy wziąć sobie Słowo Boże do serca. Regularnie należy pochylać się nad Słowem i chłonąć je. Pamiętać należy, że Bóg nie milczy, mówi zawsze, tylko ja muszę uświadomić sobie, że to ja potrzebuję Słowa Bożego. Br. Piotr zaproponował, by korzystać z książki pt.: „Życie w rytmie słowa”.

W następnym dniu rekolekcji odbyło się spotkanie Rady Regionalnej z członkami wspólnot. Na początku spotkania s. Przełożona podziękowała wszystkim siostrom i braciom za podjęty trud przybycia mimo obowiązków rodzinnych, za ten trud na pewno Pan Bóg wynagrodzi.

Następnie Siostra Przełożona przedstawiła temat „Pan Jezus wzywa nas do nawrócenia”. Z treści tego tematu wynika że naszym zadaniem jest przyjęcie słowa Pana Jezusa i to tak szybko, jak to uczynił św. Franciszek. Pan Jezus mówi do nas głosem naszych bliźnich, którzy oczekują od nas pomocy. Jako naśladowcy św. Franciszka mamy być szczególnie wrażliwi na ten głos, a nawracać się to otworzyć się na głos Pana, przyjąć Go i wypełniać Jego wolę. W procesie nawrócenia konieczne jest przyglądanie się życiu Jezusa i zasłuchanie się w Jego Słowo. Nawrócenie należy rozumieć w ten sposób, że jest to całkowita przemiana wewnętrzna człowieka, chodzi tu oto, by podejmować takie decyzje, w których początkiem jest Bóg. Aby dokonać takiego nawrócenia potrzeba cierpliwości, modlitwy i właściwe poznanie Chrystusa w Ewangelii.

Na zakończenie spotkania Przełożona zachęcała do korzystania z tematów formacyjnych z książki pt. „Z Świętym Franciszkiem przez życie”. Spotkanie braterskie Siostra zakończyła modlitwą św. Franciszka, a br. Piotr, Asystent Regionalny, udzielił Bożego Błogosławieństwa wszystkim uczestniczącym w poznawaniu Boga w Jego Słowie na tych świętych rekolekcjach. Jesteśmy wdzięczni Bogu za łaskę umocnienia nas Słowem Bożym, że mogliśmy z wielką radością w sercu i Bożą pomocą na nowo przyjąć Go do swojego życia.

sporządziła:
s. Lilia Sikoń – sekretarz RR

Spotkanie Rady Regionu Szczecińskiego FZŚ
z radnymi ds. formacji we wspólnotach miejscowych (13 i 14 czerwca 2015 r.)

W Szczecinie przy Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Archidiecezjalnym Domu Pielgrzyma spotkali się siostry i bracia ze Wspólnot Regionu Szczecińskiego pełniący funkcję radnych do spraw formacji bądź reprezentujących swoje Wspólnoty w tym zakresie. W spotkaniu uczestniczyła s. Eugenia Gardzińska OFS, Przełożona Regionalna FZŚ i o. Zbigniew Kasperczak OFM Cap., Asystent Regionalny FZŚ oraz członkowie Rady Regionalnej, aby kontynuować troskę o właściwą formację osób, które tę funkcję podjęły, by odpowiedzialnie i sumiennie realizowały podjęte zadania.

Spotkanie rozpoczęliśmy Mszą Świętą w kaplicy domu rekolekcyjnego, której przewodniczył o. Zbigniew Kasperczak OFM Cap., nasz Asystent Regionalny. O. Zbigniew również w swojej wypowiedzi zwrócił uwagę na cel formacji, która powinna oznaczać proces stawania się coraz bardziej uczniem Chrystusa, poprzez wzrastanie z Nim w jedności. Po Mszy Świętej s. Eugenia Gardzińska – Przełożona Regionalna przywitała wszystkich uczestników spotkania przedstawiając plan spotkania i dziękując za przybycie. Siostra Przełożona podkreśliła jeszcze, że osoby, które przyjęły funkcję mistrzów formacji powinni budować więź braterską we wspólnotach, aby było widać ich działanie i życie, które wypływa z miłości do Boga i ludzi. Plan spotkania jeszcze przewidywał czas poświęcony sprawom formacji franciszkanów świeckich oraz czas na modlitwę.

Pierwszy wykład wygłosiła s. Irena Lachowicz – radna ds. formacji regionu, a był on na temat „Natura profesji we Franciszkańskim Zakonie Świeckich”. Siostra zwróciła uwagę, że powołanie do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich jest darem od Boga. Tym co łączy ze sobą powołanych do FZŚ jest uroczyste złożenie profesji. Dzięki niej włączają się oni do wielkiej wspólnoty franciszkańskiej, będąc wiernym własnemu powołaniu, prowadzą życie w świecie i dla świata, starając się budować go bardziej braterskim i pokładając ufność w pomoc, którą daje Reguła i wspólnota. W „profesji” nie należy upatrywać jedynie zobowiązania, które człowiek podejmuje wobec Boga, Kościoła i Zakonu, ale także należy dostrzegać działanie, jakie podejmuje Stwórca wobec człowieka. Nie chodzi tu o wzajemne zobowiązania, lecz o „szczodrobliwość”, z jaką Bóg ofiarowuje się temu, kto odpowiada na jego wezwanie do wypełniania powołania. (W. Frezja, Ewangeliczna forma życia. Refleksja nad Regułą Franciszkańskiego zakonu Świeckich. Warszawa 1985, s. 42). Powołanie do FZŚ jest otrzymane od samego Jezusa Chrystusa, a złożona profesja włącza franciszkanów świeckich w wielką rodzinę franciszkańską trzech zakonów założonych przez św. Franciszka i daje uczestnictwo w jej łaskach duchowych, w modlitwach, zasługach i przywilejach udzielanych przez Stolicę Apostolską. Powinniśmy dążyć do pełniejszego zrozumienia i wypełniania powołania jakie daje nam Jezus Chrystus, do dalszego pogłębiania wiedzy teologiczno-prawnej o naturze profesji we Franciszkańskim Zakonie Świeckich.

Po modlitwie Koronką do Miłosierdzia Bożego, s. Mariola – zastępca przełożonej regionalnej – przedstawiła konferencję na temat „Czy życie franciszkanów świeckich ma punkty styczne z życiem konsekrowanym”, który to temat opracował o. Paweł Sroka OFM Conv. nawiązując do listu Papieża Franciszka na Rok Życia Konsekrowanego. Ojciec Święty swoją wypowiedzią wskazuje na wspólne elementy życia osób świeckich i konsekrowanych jakimi są: ideały, duch i misja, co można oddać jednym słowem charyzmat, który w naszym przypadku jest charyzmatem franciszkańskim. Więc styczność jest w charyzmacie, w którym jest praktykowana wspólna duchowość prowadzona formacja, składana profesja, zachowane struktury i stosowane prawodawstwo. Mimo że łączy nas z I i II Zakonem nazwa „zakon”, jak reguła, konstytucje, nowicjat czy profesja oraz sięgająca początków tradycja posługiwania się nazwą „Duchowość”, którą dał nam św. Franciszek z Asyżu.

Profesja franciszkanina świeckiego ma inny charakter, gdyż jest uroczystym aktem kościelnym przez, który kandydat, pamiętając o powołaniu otrzymanym od Chrystusa, odnawia przyrzeczenia chrzcielne i potwierdza publicznie własne zobowiązanie do życia Ewangelią w świecie na wzór Św. Franciszka, zachowując Regułę FZŚ (42,1). Profesja ze swej natury jest zobowiązaniem wieczystym (42,2). Zgodnie z paragrafami Reguły, art. KG i jej rytmem, profesja franciszkanów świeckich jest konsekracją (poświęcam się), ale nie jednoznacznie, lecz analogicznie do konsekracji zakonnej, ponieważ nie ślubują zachowania trzech rad ewangelicznych, ale życie Ewangelią zgodnie z Regułą według przykładu św. Franciszka. Choć życie franciszkanów świeckich poprzez swoją świeckość oraz brak profesji rad ewangelicznych i życia wspólnego zasadniczo różni się od życia franciszkanów konsekrowanych, to jednak istnieje wiele wspólnych punktów stycznych ubogacających obie grupy żyjące jedną Ewangelię i jednym charyzmatem franciszkańskim.

Ostatnim wykładem tego dnia był, poprowadzony przez o. Zbigniewa Kasperczaka OFM Cap., wykład dotyczący skłonności „sekciarskich” pojawiających się we wspólnotach. Ojciec opisywał różne nieprawidłowości w postawach i zachowaniach oraz podawał przykłady jak je przezwyciężać. Temat ten jest bardzo ważny. Pod słowem „sekciarstwo” należy rozumieć błędne pojmowanie nauki Kościoła lub podejmowanie praktyk religijnych nie zalecanych przez Kościół. KKK art. 844 stwierdza, że ludzie w swoich postawach religijnych ukazują także swoje ograniczenia i błędy, które deformują obraz Boży. Natomiast w art. od 1790 do 1794 wyjaśniają błąd w rozumieniu nauki Kościoła. Katechizm dokonuje również oceny moralnej błędu, który może być winą lub nie. Człowiek powinien być zawsze posłuszny pewnemu osądowi swojego sumienia. Gdyby dobrowolnie działał przeciw takiemu sumieniu, potępiałby sam siebie. Zdarza się jednak, że sumienie znajduje się w niewiedzy i wydaje błędne sądy o czynach, które mają być dokonane lub już zostały dokonane (art. 1970). Ta niewiedza może zaistnieć z własnej winy, gdy człowiek niewiele troszczy się o dochodzenie do prawdy i dobra, a sumienie na skutek przyzwyczajenia do grzechu stopniowo ulega niemal zupełnemu zaślepieniu. W tym przypadku osoba jest odpowiedzialna za zło, które popełniła (por. art. 1791). Jakie są źródła błędów?:

  • Nieznajomość Chrystusa i Jego Ewangelii
  • Złe przykłady dawane przez innych ludzi
  • Zniewolenie przez uczucia
  • Domaganie się źle pojętej autonomii sumienia
  • Odrzucenie autorytetu Kościoła i Jego nauczania
  • Dawanie wiary objawieniom prywatnym

Brak nawrócenia i miłości mogą się stać początkiem wypaczeń sądu w moralnym działaniu oraz prowadzić do niewłaściwych postaw niektórych franciszkanów świeckich. (por KKK art.1792). Osoby postępujące niezgodnie z Regułą Franciszkańską powinny zostać przez Radę Wspólnoty czasowo zawieszone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w przypadku braku poprawy ostatecznie wydalone. Wieczorem wszyscy uczestniczyliśmy w Nabożeństwie Fatimskim i Mszy Świętej koncelebrowanej m.in. przez o. Zbigniewa Kasperczaka OFM Cap. Po Mszy św. wyruszyliśmy w procesji fatimskiej ulicami Szczecina. Dzień zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej.

Niedzielę rozpoczęliśmy Mszą Świętą z Jutrznią, a po śniadaniu s. Eugenia poprowadziła wykład „Duch Święty jest Tajemnicą Franciszkańskiej Mądrości Życia”. Siostra rozpoczęła temat Hymnem do Ducha Świętego. Następnie podkreśliła, że św. Franciszek rozpoznał kierownictwo Ducha Św. i wyraził to w prostych słowach: „Pan dał”, „Pan mnie wyprowadził” „objawił mi”. Te słowa oznaczają działanie Ducha św. św. Franciszek zawsze upominał, aby żadnej wartości nie przepisywać sobie, gdyż był przekonany że wszystko jest darem Ducha Świętego. Nasze powołanie do Zakonu jest w pełni charyzmatyczne, jest darem Ducha Świętego dla Kościoła, wspólnoty braterskiej i jej poszczególnych członków. Dlatego wstąpienie do Zakonu jest otwarciem się na dar Ducha Świętego, który jest głównym czynnikiem formacji franciszkańskiej.

Jeśli cała wspólnota będzie otwarta na działanie Ducha Świętego, to nie będzie w niej podziałów, ale jedność, solidarność i wzajemne wspieranie się. Przynależność do FZŚ wiąże się z powołaniem i łączy się z odpowiedzialnością, gorliwością, wymaga rzetelnego wypełniania swoich obowiązków i dlatego nie może być to przynależność wieloraka. Jeśli kandydat chce wstąpić do Wspólnoty FZŚ i wyraża pragnienie równoczesnego uczestnictwa w innych grupach działających w Kościele, nie związanych z duchowością franciszkańską, może to świadczyć o nie rozeznaniu powołania.

Dlatego nie wskazane jest, aby te osoby były przyjmowane do Wspólnoty FZŚ, natomiast mogą uczestniczyć w spotkaniach, jako sympatycy, by zapoznać się z duchowością franciszkańską i wspólnotą. Po pewnym czasie powinny same zdecydować, która droga jest dla nich najlepsza. Kandydaci, którzy znaleźli swoje miejsce we FZŚ powinni w okresie postulatu być wprowadzeni w lekturę Pisma Świętego i rozważanie, poznanie osoby Świętego Franciszka i Jego Pism, w duchowość franciszkańską , w studium Reguły i Konstytucji oraz w umiłowanie Kościoła i przyjmowania Jego nauki. Postulanci i nowicjusze powinni przychodzić również na spotkania Wspólnoty, aby zapoznać się ze wspólnotą, a ona powinna ich poznać. Głównym animatorem życia wspólnotowego powinien być Duch Święty, bo bez Ducha św. nie można żyć gdyż On ożywia, obdarza mądrością i uświadamia, że wszystko jest darem otrzymanym od Boga.

Kto odpowiada za formację?

  • sam kandydat;
  • mistrz formacji;
  • przełożony z radą Wspólnoty;
  • cała Wspólnota;
  • asystent jako kierownik duchowy.

Na zakończenie odśpiewaliśmy Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP i odmówiliśmy Anioł Pański, a potem wszyscy z błogosławieństwem Bożym udzielonym przez Ojca Asystenta Regionalnego, pełni zapału do pracy i podejmowania nowych wyzwań, rozjechaliśmy się do naszych domów.

Przygotowała: s. Maria Dźwigała

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ w Ostrowcu koło Wałcza


wiesciszczecin006 (84 kB) I znowu Pan pozwolił nam się spotkać na rekolekcjach regionalnych w Ośrodku Caritas w Ostrowcu koło Wałcza. 24-26 kwietnia 2015 r. zjechali się tam franciszkanie świeccy z całego Regionu Szczecińskiego, aby się doskonalić duchowo w myśl motta: „Bracia zaczynajmy od nowa”. Rekolekcje przeprowadził nasz Asystent Regionalny o. Zbigniew Kasperczak OFM Cap.

Święte Rekolekcje rozpoczęliśmy Mszą św. o godz. 19:30 w kaplicy Domu Rekolekcyjnego. Pierwszą naukę przeżywaliśmy od słów motta jakie św. Franciszek wypowiedział na łożu śmierci do swoich braci: Bracia niczego do tej pory nie uczyniliśmy, zaczynajmy od nowa. Jest to kontynuacja tematu poprzednich rekolekcji „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Wróciliśmy myślami do franciszkańskiego postulatu i nowicjatu. Przypomnieliśmy sobie naszą gorliwość w naśladowaniu Świętego Franciszka. Co z niej zostało? Czyż nie powinniśmy zabiegać jeszcze raz o tą samą gorliwość naszych spotkań wspólnotowych, które są sprawdzianem do autentycznego braterskiego życia franciszkańskiego, pogłębienia ducha pokory i służby. Postawą naszej duchowości franciszkańskiej jest prawda, że Bóg jest Dobrocią, Miłością, że jest Dobrem Najwyższym. Przykładem może być św. Tomasz, którego nie było wśród apostołów w wieczerniku, w dzień zmartwychwstania, i dlatego nie miał on udziału w ich szczęściu spotkania Pana Jezusa. Ojciec ukazywał nam też przykłady nawrócenia św. Pawła i św. Franciszka, a także innych świętych franciszkańskich, o których Kościół wspomina w tych dniach, jak św. Fidelisa z Sigmaringen, św. Konrada z Parzham i bł. Idziego, towarzysza św. Franciszka. Dzień zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim.

W sobotę rano po odmówieniu jutrzni wyruszyliśmy autokarem do Diecezjalnego Sanktuarium, które znane jest ze słynącej z Cudów i łask piety Matki Bożej Bolesnej ze Skrzatusza.

Zgromadzeni u Matki Bożej w Sanktuarium uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, której przewodniczył i głosił homilię Ojciec Zbigniew. Nasz Rekolekcjonista nawiązując do figury Matki Bożej Bolesnej wskazał, jako Tę, która tak jak Chrystus przyjął wolę Swojego Ojca a później szedł przez cierpienie i przez krzyż do chwały, tak i Maryja wypełniając Boży plan zawierzyła Bogu we wszystkim, przy zwiastowaniu, szukała Go z bólem serca w świątyni, wstawiała się do Niego za nami na weselu w Kanie Galilejskiej, towarzyszyła w czasie nauczania, stała pod krzyżem w chwili konania, a teraz trzyma na swych rękach martwe ciało Syna. Matka Najświętsza także szła przez cierpienie Syna i własne cierpienia do chwały – do tej chwały, którą jako Wniebowzięta cieszy się już ustawicznie. Podczas Mszy św. my też staraliśmy się otworzyć i nasze serca, by prosić Maryję Matkę Jezusa o wstawiennictwo za nami, bo Ona jest też i naszą Matką. Powierzaliśmy również naszej Matce Skrzatuskiej trudne sprawy własne, naszych rodzin i naszych Wspólnot franciszkańskich. Dziękowaliśmy Bogu za Jego Matkę, za Jej wypraszanie dla nas wiele niezliczonych łask, za wskazywanie nam drogi prowadzącej do Jezusa, za opiekę podczas dwudziestu dwóch lat istnienia naszego Regionu Szczecińskiego i za to, że mogliśmy do Niej pielgrzymować. Słusznie św. Franciszek otaczał Ją szczególną czcią i miłością wychwalając w modlitwach i pieśniach.

Po Mszy Świętej razem z naszym Ojcem wyruszyliśmy na drogę krzyżową, która znajduje się przy placu sanktuaryjnym. Idąc po drodze krzyżowej my też chcieliśmy swoim życiem ukazać, że wierzymy w tę moc Tajemnicy Krzyża, która jest dla nas drogą wiodącą do zmartwychwstania. Dla nas nie ma innej drogi do zbawienia jak tylko przez krzyż, bo każdemu z nas jest wpisany w nasze codzienne życie.
wiesciszczecin007 (125 kB) Nie możemy więc przegapić Krzyża, tej wymagającej lekcji miłości, przez którą chce nas przeprowadzić Chrystus. Pan Jezus zaprasza nas do współpracy. Swoim Krzyżem i cierpieniem dopełnia nasze trudy i wysiłki. Mówi bowiem: Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię (Mt 11,28). Wróciliśmy jeszcze raz do Sanktuarium, do naszej ukochanej Matki Bożej, aby odśpiewać „Godzinki” ku Jej czci.

wiesciszczecin008 (94 kB) Rozmodleni, pełni radości i miłości do każdego brata i siostry, wróciliśmy do Domu Rekolekcyjnego, aby już o godz. 15:00 modlić się koronką do Miłosierdzia Bożego, po której o. Zbigniew wygłosił kolejną naukę. Powracając do myśli „zaczynajmy od nowa”. Zwrócił uwagę na to co nam dopomaga, na narzędzia pomagające w tym nawracaniu. Droga po której nikt nie chodzi zarasta, dom bez właściciela niszczeje, podobnie dusza człowieka bez Boga zarasta brudem nieprawości i zaczyna gnieździć się w niej zło. Jak rolnik zabierając się do pracy na roli, bierze odpowiednie narzędzia, tak Chrystus bierze krzyż, aby przy jego pomocy wyrwać z duszy zło i założyć w niej wspaniały ogród ducha wydający owoce miłe Bogu. Pomocą w naszym nawróceniu się jest krzyż. W jednym z życiorysów św. Franciszka znajdujemy niezwykłe wydarzenie, które miało miejsce w kościółku San Damiano. Tam nastąpiło spotkanie z krzyżem, z którego Chrystus przemówił do św. Franciszka. Nasz Ojciec Seraficki odczytał to wydarzenie jako Ewangelię św. Jana, zauważając Chrystusa triumfującego-Boga, panującego nad światem któremu nikt nie zabiera życia, lecz który sam dobrowolnie oddaje się na ofiarę. Jezus Chrystus umarł z miłości do nas. O. Zbigniew również przyniósł do kaplicy Krzyż z San Damiano, by pokazać i wytłumaczyć nam symbolikę tego krzyża. Powiedział, że Ikona Krzyża ukazuje postać Chrystusa Ukrzyżowanego. Jezus stoi prosto i zdecydowanie, z otwartymi oczami, to Bóg Człowiek panujący i Zmartwychwstały. Nad Jego głową znajduję się łaciński napis: IHS NAZARE REX IUDEORUM. Chrystus poprzez swój wielki wizerunek staje się Drzewem życia. Pod Jego ramionami, Jego, gałęziami znajduje się pień różdżki Jessego, pięć przykładów tych, którzy kochają, tych, którzy pozostali wierni: Maryja, Matka Jezusa, św. Jan Apostoł i Ewangelista, Maria Magdalena, Maria - matka Jakuba oraz setnik – rzymski oficer (jak Chrystus Oni też posiadają aureole). Następnie są jeszcze inni świadkowie: Longinus i Stephaton, obserwator lub pisarz Ikony, postacie aniołów, świętych patronów. Ogólnie na Ikonie Krzyża odnaleźć można 33 postacie. W górnej części ikony widzimy w kole Chrystusa wstępującego do nieba. Po prawej stronie znajduje się kogut, który nie tylko odnosi się do biblijnego zaparcia się apostoła Piotra, lecz także przypomina nam o modlitwie i nawróceniu się, również symbolizuje początek dnia, jakim jest Zmartwychwstanie Pańskie oraz Jego ponowne przyjście w dniu Sądu Ostatecznego. Niech ten krzyż przypomni nam źródło naszego powołania i niech będzie zachętą do lepszego naśladowania Chrystusa na wzór św. Franciszka. O godz. 17:30 odmówiliśmy nieszpory, a później obejrzeliśmy film „Ziemia Maryi”, który ukazywał Maryję jako Tę, która z miłości do ludzi nawiązała relację z wybranymi przez Nią osobami, aby rozpalić ich serca i dokonać zmian w świecie. Wszyscy Ci, którzy poznali Maryję i Jej moc, prosili o pomoc, aby Ona pomogła im zmienić ich życie, by na nowo mogli podjąć życie z Panem Jezusem.

Niedzielę rozpoczęliśmy Mszą Świętą z jutrznią o godz. 7:30. W czasie Mszy Świętej o. Zbigniew wygłosił do nas już ostatnią naukę. Nawiązując do niedzieli „Dobrego Pasterza” przedstawił obraz Boga zatroskanego o los owiec, ale pozostawiającego im wolność wyboru. On prowadzi swe owce, a one idą za Jego głosem. Głosem Boga jest Pismo Święte. Tak w tym „zaczynaniu od nowa” powinno nam pomagać rozważanie Pisma Świętego i życie nim na każdy dzień. Dlatego, już od pierwszego dnia rekolekcji, codziennie losowaliśmy z koszyka Wersety Pisma Świętego, aby były dla nas słowem życia. Nikt bowiem nie będzie dobrym Pasterzem, jeżeli przez miłość nie stanie się jedno z Chrystusem i członkiem prawdziwego Pasterza. Obowiązkiem dobrego Pasterza jest miłość, dlatego Jezus mówi: Ja jestem Dobrym Pasterzem i oddaję swoje życie za owce.

Po śniadaniu oglądaliśmy film na temat egzorcyzmów pod tytułem „Ojciec Mateo”. Film ten ukazuje nam Zakonnika, wielkiego egzorcystę o niezwykłej sile i pokorze, którym Bóg posługuje się, by walczyć z szatanem. W kaplicy odśpiewaliśmy „Godzinki do św. Franciszka”.

wiesciszczecin009 (78 kB) Następnie odbyło się spotkanie Rady Regionu ze wszystkimi siostrami i braćmi. Siostra Przełożona dziękując uczestnikom rekolekcji zachęcała, nas abyśmy na spotkaniach wspólnotowych dzielili się owocami przeżywanych na rekolekcjach. Wspomniała też, że my - naśladowcy Świętego Franciszka - spotykając się na formacji ciągłej, na której czuwa Duch Święty, powinniśmy z Nim współpracować i Jego bardzo pragnąć, aby był naszym uświęceniem w życiu i pomagał nam świadczyć o prawdziwym życiu braterskim. Siostra przypomniała również o uczestniczeniu w jesiennych rekolekcjach regionalnych, które są zawsze okazją do spotkania sióstr i braci z całego Regionu Szczecińskiego, na których dzięki temu jesteśmy częścią rodziny franciszkańskiej, w której pielęgnujemy życie duchowe, pragnąc stale się nawracać, by umocnić i ożywić swoje powołanie. Na zakończenie spotkania braterskiego Siostra Eugenia podziękowała w naszym imieniu Ojcu Zbigniewowi, naszemu rekolekcjoniście, za nasze odnowienie duchowe, za trud w prowadzeniu nas po drogach Ewangelii, byśmy na co dzień umieli realizować najważniejsze przykazanie miłości.

Jesteśmy bardzo wdzięczni Panu Bogu za dar obficie zebranych owoców w czasie naszej świętej drogi rekolekcyjnej, która jest wezwaniem i zarazem drogowskazem pójścia za Chrystusem według wskazań Św. Franciszka. Ubogaceni Duchowo, z błogosławieństwem Bożym udzielonym przez Ojca Zbigniewa i z pozdrowieniem „Pokój i Dobro” rozjechaliśmy się do naszych domów.

Przygotowały: s. Eugenia Gardzińska OFS. i s. Maria Chromcewicz OFS

Rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ

wiesciszczecin005 (317 kB)


W Ośrodku Charytatywnym Caritas w Ostrowcu koło Wałcza w dniach od 21 do 23 listopada 2014 r. odbyły się jesienne rekolekcje Regionu Szczecińskiego FZŚ na których spotkali się franciszkanie świeccy z 14 naszych wspólnot. Mottem rekolekcji były słowa: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki”. Ojciec rekolekcjonista i jednocześnie nasz Asystent Regionalny o. Zbigniew Kasperczak OFM Cap. poprowadził te rekolekcje ukierunkowane na łaskę ożywienia naszej wiary i hojnej miłości w naszym powołaniu franciszkańskim, byśmy umieli dawać osobiste i wspólnotowe świadectwo świętości. Źródłem tej świętości jest Jezus Chrystus, droga każdego franciszkanina.

Czas rekolekcji upływał na doskonaleniu duchowym, któremu stale – jako droga, prawda i życie – towarzyszy Jezus Chrystus, a dla nas – braci i sióstr – jest to czas na refleksję i postawienie sobie pytania Kim dla mnie jest Jezus Chrystus. Odpowiedzi szukaliśmy w Ewangelii i w życiu świętych. Nauki rekolekcyjne uzupełnione były filmami dokumentalnymi i fabularnymi przybliżającymi nam postacie świętych żyjących w dawnych czasach, jak św. Rita, oraz współczesne – św. Giannie Beretta Mola czy Chiara Luce Badano.

Nauki rekolekcyjne utwierdziły nas, że Jezus ciągle obecny jest w historii życia każdego z nas. Wszyscy otrzymujemy od Boga życie, talenty, charyzmaty po to, by bardziej poznawać Go, być blisko Niego, by osiągnąć świętość i otrzymać życie wieczne. Podczas rekolekcji na każdej Mszy św. również z nami trwała bł. Aniela Salawa w kaplicy Ośrodka rekolekcyjnego. Wszyscy mogliśmy też oddawać jej cześć poprzez ucałowanie Relikwii. Rozdawane były także obrazki z jej wizerunkiem i modlitwą o uproszenie łask.

W czasie przerwy był czas na rozmowy indywidualne, dzielenie się swoimi doświadczeniami, a brat ze Słupska nie zapomniał o imieninach siostry z Wałcza i wręczył jej piękne polne kwiaty, które przyjęła z radością, po czym wszyscy uczestnicy także składali jej życzenia.

Odbyło się również spotkanie Rady Regionu ze wszystkimi siostrami i braćmi. Siostra Przełożona rozpoczęła spotkanie, w myśl motta rekolekcji „Dziękczynienie za powołanie”, słowami Pisma św.: Paweł, apostoł Chrystusa z nakazu Boga, naszego Zbawiciela, i Chrystusa Jezusa, naszej nadziei. Dzięki składam Temu, który mnie umocnił, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu. On uznał mnie za godnego zaufania i powierzył posługę, choć byłem bluźniercą, prześladowcą i gnębicielem (1Tm 1,12). Komentarz do tego tekstu został zilustrowany wymownym przykładem nawrócenia Pawła, który uprzednio był prześladowcą Chrystusa a teraz dostępuje zbawienia przez miłosierdzie Boże, objawione mu w Jezusie Chrystusie. Stało się tak, by mógł służyć jako przykład dla tych, którzy uwierzą Chrystusowi.

Siostra Przełożona podkreśliła, że należy ciągle wracać do tekstów naszej Reguły, którą mamy się kierować w życiu. Reguła przypomina nam o naszych obowiązkach i jest pomocą w realizowaniu naszego powołania, za wzorem św. Franciszka z Asyżu, oraz do gorliwego wypełniania jej zapisów. Ponadto powinniśmy znać naszą Regułę, Konstytucje Generalne i Statuty zatwierdzone przez Kościół oraz Dokumenty Stolicy Apostolskiej. Przypomniała też, że powinniśmy pomagać sobie nawzajem w naszych wspólnotach, umieć sobie przebaczać i widzieć w drugim człowieku Chrystusa. Głos zabierali także uczestnicy rekolekcji dzieląc się swoimi wrażeniami i deklarując udział w następnych rekolekcjach.

Na zakończenie rekolekcji o. Zbigniew, nasz rekolekcjonista, wszystkim członkom Franciszkańskiego Zakonu Świeckich udzielił błogosławieństwa Bożego, byśmy krocząc po drodze śladami św. Franciszka nieśli światu Pokój i Dobro. W podniosłym i radosnym nastroju rozjechaliśmy się do naszych domów.

Przygotowały: s. Lilia Sikoń i s. Maria Chromcewicz

VIII Regionalna Kapituła FZŚ Regionu Szczecińskiego

wiesciszczecin001 (110 kB) wiesciszczecin003 (126 kB) wiesciszczecin002 (108 kB)

W dniach 16-17 maja 2014 r. odbyła się w Archidiecezjalnym Domu Rekolekcyjnym w Szczecinie VIII Regionalna Kapituła Sprawozdawczo-wyborcza FZŚ Regionu Szczecińskiego. Zebraniu wyborczemu przewodniczyła s. Joanna Berłowska, Przełożona Narodowa FZŚ, w Polsce wraz z o. Marianem Jarząbkiem OFM Conv., delegatem z ramienia Rady Narodowej oraz asystenci regionalni o. Zbigniew Kasperczak OFM Cap i o. Kazimierz Kozłowski OFM Conv.

Kapitułę rozpoczęliśmy uroczystą Mszą Świętą, której przewodniczył o. Marian Jarząbek OFM Conv. w koncelebrze z o. Kazimierzem Kozłowskim OFM Conv. i o. Zbigniewem Kasperczakiem OFM Cap. W homilii o. Marian nawiązał do Słów Ewangelii „niech się nie trwoży serce wasze”. Nasze serca też nie powinny się trwożyć, gdyż powinniśmy zaufać Bogu, który da nam to co będzie nam potrzebne. Podkreślił także wagę posłuszeństwa. Przykładem może być dla nas św. Franciszek.

Sesję wstępną obrad Kapituły otworzyła s. Eugenia Gardzińska, Przełożona Rady Regionu Szczecińskiego, witając bardzo serdecznie wszystkich obecnych uczestników. Następnie głos zabrała Przewodnicząca Kapituły, s. Joanna Berłowska, która po krótkim przemówieniu dokonała otwarcia Kapituły.

Wybrano urzędników Kapituły oraz odczytano protokół z poprzedniej VII Kapituły regionalnej. Na sesji sprawozdawczej s. Eugenia Gardzińska przeczytała sprawozdanie z działalności ustępującej Rady Regionu, a s. Halina Pikuła, skarbnik, przedstawiła sprawozdanie finansowe. Oba sprawozdania zaakceptowano.

Sesję wyborczą rozpoczęliśmy modlitwą z rytuału i hymnem do Ducha Świętego. S. Joanna Berłowska wyjaśniła regulamin wyborów i stwierdziła prawomocność Kapituły. Po sprawdzeniu obecności wszystkich podpisanych delegatów, przystąpiono do wyborów, w których udział wzięło 32 osoby reprezentujących 17 wspólnot.


Wybrano następujący skład nowej Rady Regionu Szczecińskiego:

  • - s. Eugenia Gardzińska – Przełożona;
  • - s. Mariola Dziedzic – Zastępcą Przełożonej;
  • - s. Lilia Sikoń – Sekretarz;
  • - s. Halina Pikuła – Skarbnik;
  • - s. Irena Lachowicz - Radna ds. formacji;
  • - s. Maria Chromcewicz – Radna ds. Młodzieży i Powołań oraz Internetu;
  • - s. Halina Balcer – Radna Kronikarz;
  • - br. Ryszard Gardziński – Radny.

Do protokołu zapisano dwa wnioski podane przez komisję wnioskową:

  • - Pomoc w erygowaniu wspólnot.
  • - Wprowadzenie w życie aktywności na stronie internetowej poprzez przesyłanie aktualnych informacji o wspólnotach.

Oba wnioski przegłosowano zatwierdzając je w głosowaniu jawnym, w 100% oddanych głosów na „tak”.

wiesciszczecin004 (141 kB)

S. Eugenia Gardzińska serdecznie podziękowała wszystkim uczestnikom Kapituły za zaufanie i powtórny wybór na przełożoną. Mszę Świętą na zakończenie Kapituły koncelebrował o. Marian Jarząbek OFM Conv. oraz Asystenci Regionalni. Po homilii nastąpiło uroczyste zaprzysiężenie nowej Rady Regionu.

Z błogosławieństwem Bożym otrzymanym na Mszy Świętej i umocnieni duchem franciszkańskim rozjechaliśmy się do naszych domów.


Sporządziła: s. Maria Chromcewicz
oraz s. Iwona Konarzewska-Bulczyńska

opracowanie - br. Zygfryd, e-mail

projekt: www.atcsites.com