ORDO FRANCISCANUS SAECULARIS

strona Wspólnoty Narodowej w Polsce

Klasztor Prowincji Matki Bożej Anielskiej Braci Mniejszych
02-679 Warszawa, ul. Modzelewskiego 98a
mail

Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce

Region Lubelski – wieści

Zapraszamy:

Dzień Wspólnot Regionu Lubelskiego FZŚ
100-lecie śmierci św. Brata Alberta Chmielewskiego
– 17 czerwca 2017, Willowa 15, Lublin

[Rozmiar: 190602 bajtów]

 
Dzień Wspólnot Regionu Lubelskiego FZŚ rozpoczął się o godz. 10. Proboszcz parafii pw. św. Brata Alberta i Gwardian klasztoru oo. Bernardynów – o. dr Julian Śmierciak OFM – bardzo serdecznie powitał uczestników słowami: „Św. Albert Chmielowski był nie tylko tercjarzem św. Franciszka, ale dał piękny przykład jego naśladowania przez posługę ubogim, sam będąc ubogim”. Krótko przedstawił udział Parafii w obchodach 100-lecia śmierci św. Patrona.

Następnie, w ciszy i w modlitwie, Koronką ku czci Siedmiu Radości NMP prowadzoną przez mistrza formacji s. Janinę Iwanicką OFS, uwielbiliśmy Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.

O godz.12 rozpoczęła się oczekiwana Msza święta pod przewodnictwem JE Biskupa Seniora Diecezji Drohiczyńskiej Antoniego Pacyfika Dydycza. Dostojnego Gościa w imieniu wszystkich uczestników przywitała serdecznie Przełożona Regionalna s. Grażyna Beszłej OFS ofiarowując bukiet kwiatów.

Mszę św. koncelebrowali m. in.: o. dr Julian Śmierciak OFM, o. Marian Puta OFMCap – Asystent Wspólnoty „Porcjunkula” FZŚ i o. Emanuel Nowak OFM – Asystent Regionu Lubelskiego FZŚ.

W wygłoszonej homilii ks. Biskup mówił, że bojaźń Boża, to obawa czy w sposób należyty odpowiadamy na Bożą miłość. Dodał, że bojaźni Bożej powinniśmy się stale uczyć, uwrażliwiając się na każde zło i grzech, aby szybko się z tego wyzwalać. Podkreślił, że ten proces można wyraźnie dostrzec w przemianie, jaką przeszedł Adam Chmielowski. Po wielu dramatycznych przejściach – amputacja nogi w czasie Powstania Styczniowego, niewola – wyjechał na studia malarskie za granicę. Po powrocie przerwał wspaniale zapowiadającą się karierę malarską i wstąpił do nowicjatu Jezuitów. Ze względu na depresję musiał zrezygnować z zakonu i u swojego brata na Podolu powoli odzyskiwał równowagę psychiczną. Zafascynował się wtedy św. Franciszkiem z Asyżu. Zmuszony przez rząd carski do wyjazdu, osiedlił się w Krakowie, gdzie poświęcił życie służbie biednym i bezdomnym. Kiedy składał profesję wieczystą w III Zakonie św. Franciszka, przyjął imię Albert. Owocem jego posługi były także dwa zgromadzenia zakonne Braci Albertynów i Sióstr Albertynek, które rozwijały działalność na rzecz pomocy ubogim i potrzebującym.

Bp Antoni Dydycz podkreślił rolę tercjarzy franciszkańskich na ziemiach polskich pod koniec XIX w.: „Tercjarze dbali o życie religijne, o nabożeństwa, procesje i adoracje Najświętszego Sakramentu. To oni wskazywali, że nie należy żałować czasu na wewnętrzne duchowe ubogacenie” – powiedział ks. Biskup. Dodał, że obecnie potrzebna jest troska, by wspólnoty tercjarskie odradzały się i aby było ich coraz więcej, gdyż Polska i świat potrzebują ludzi, którzy w sposób dyskretny pomagają osobom wymagającym wsparcia, a takich nie brakuje. To wezwanie, co znaczy być człowiekiem, trzeba odczytać także przez obraz Ecce Homo św. Brata Alberta. „Twarz Jezusa Chrystusa ma nam przypominać, że mamy wciąż na nowo odczytywać nasze człowieczeństwo i że zostaliśmy stworzeni na Boże podobieństwo” – powiedział bp Dydycz, prosząc by Rok Brata Alberta był czasem odkrywania na nowo godności człowieka.

Piękną oprawę liturgiczną zapewnili bracia i siostry ze Wspólnot Miejscowych. Franciszkański Zakon Świeckich przekazał parafii św. Brata Alberta jako dar ołtarza ornat z wizerunkiem św. Patrona, chleb i owoce.

Pod koniec Eucharystii Przełożona Regionalna s. Grażyna zawierzyła Bogu Ojcu, przez wstawiennictwo Matki Bożej i św. Brata Alberta, Region Lubelski FZŚ.

Bp Antoni Dydycz poświęcił chleby przygotowane dla uczestników Dnia Wspólnot Regionu Lubelskiego FZŚ, by przypominały wezwanie św. Brata Alberta, że trzeba być dobrym, jak chleb.

Po Eucharystii odprawione zostało nabożeństwo Nieszporów ku czci św. Brata Alberta, które poprowadził wraz z parafialnym chórem ,,Albertus”, Gospodarz miejsca. O. Julian odczytał też intencje spisane przez uczestników spotkania. Na zakończenie można było ucałować relikwie św. Brata Alberta.

[Rozmiar: 812009 bajtów] [Rozmiar: 581925 bajtów]

Następnie wszyscy udaliśmy się do sali w Klasztorze Ojców Bernardynów, gdzie JE Ks. Biskup pobłogosławił przygotowany gorący i smaczny posiłek.

Radosny Dzień Wspólnot zakończyła modlitwa Koronką do Miłosierdzia Bożego oraz dziesiątek Różańca św. w intencji ojczyzny oraz błogosławieństwo końcowe ks. Biskupa Antoniego Pacyfika Dydycza.

[Rozmiar: 203347 bajtów] [Rozmiar: 624206 bajtów]

To spotkanie pozostawiło w naszych sercach, wspaniałą, dobrą pamięć, co podkreślali jego uczestnicy, zwłaszcza że odbyło się w Roku Świętego Brata Alberta. Ten Święty, stał się nam bliższy i napełnił nas pragnieniem, by być dobrym jak chleb.

Ewa i Tomasz Kamińscy

Franciszkańska Droga Krzyżowa w lubelskim wąwozie

[Rozmiar: 184927 bajtów]  

W piątek przed Niedzielą Palmową, dnia 7 kwietnia 2017 r., nasza Wspólnota Franciszkańskiego Zakonu Świeckich „Carceri” poprowadziła Franciszkańską Drogę Krzyżową w lubelskim wąwozie.

Wyruszyliśmy spod Kościoła p.w. Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka z Asyżu niosąc ze sobą Krzyż San Damiano, przez osiedle w kierunku wąwozu modląc się na różańcu i śpiewając pieśni wielkopostne. Zgromadziliśmy się przy ogródkach działkowych, które znajdują się na początku wąwozu.
[Rozmiar: 125635 bajtów]  

Oprócz Franciszkańskiego Zakonu Świeckich zgromadziło się wielu wiernych – było nas około 100 osób. Po drodze dołączali do nas również inni przechodnie. Prowadził nas Krzyż San Damiano, a z Niego sam nasz Pan Jezus Chrystus. Towarzyszyliśmy Mu rozważając poszczególne Stacje Drogi, które zostały napisane przez nasze siostry i braci z FZŚ. Były to bardzo osobiste rozważania dotyczące codziennego życia, życia opierającego się na Ewangelii, które prowadzi św. Franciszek, kierując nasz wzrok i nasze serca na Miłość Jezusa Chrystusa.

Było to dla nas bardzo ważne doświadczenie braterstwa i wspólnoty z Kościołem. Droga Krzyżowa stanowiła też ważne świadectwo życia franciszkanów świeckich dla ludzi uczestniczących razem z nami.
[Rozmiar: 132288 bajtów]  

Warto również zwrócić uwagę na to z jakiego powodu została zorganizowana taka Droga Krzyżowa. Tuż przed rozpoczęciem Wielkiego Postu na spotkaniu braterskim zwanym Małą Kapitułą zastanawialiśmy się w jaki sposób wspólnotowo przeżyć Wielki Post. Pragnęliśmy by był to czas wejścia w pokutę, aby bardziej przybliżyć się do naszego Pana.

Jedną z propozycji było zorganizowanie Drogi Krzyżowej w zielonej części naszego miasta, czyli w wąwozie, z zaproszeniem społeczności parafialnej. Taka Droga Krzyżowa została zorganizowana po raz pierwszy przez Franciszkański Zakon Świeckich. Mam nadzieję, że będzie ona kontynuowana w następnych latach, ponieważ był to bardzo ważny czas dla naszej Wspólnoty. Choć wydawało nam się że nie poradzimy sobie z organizacją czegoś tak dużego, zaufaliśmy Bogu, a On sam nas poprowadził. Zobaczyliśmy jak ważne jest odpowiadać na ciche zaproszenia naszego Pana, by iść i głosić oraz dawać się Jemu samemu prowadzić.
s. Bożena Grzywaczewska

Rekolekcje

W dniach 23-25 września 2016 r. w Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej, Królowej Podlasia – Matki Jedności odbyły się rekolekcje dla franciszkanów świeckich Regionu Lubelskiego. Rekolekcje prowadził o. Jarosław Banasiuk OFMCap., Asystent regionalny FZŚ. Zarówno miejsce, w którym zostały zorganizowane rekolekcje, jak również sposób, w jaki rekolekcjonista prowadził zajęcia, bardzo intensywnie oddziaływały na ducha słuchaczy.

Jakkolwiek głównym tematem rekolekcji były katechezy i rozważania o przyjęciu Słowa Bożego, to sposób ich prowadzenia zmuszał każdego z uczestników do osobistego rozliczenia się wobec Boga: co jest z moją Biblią, czy jest ona czytana i jak jest czytana, a także jak jest wprowadzana w życie? Rekolekcjonista w sposób zintegrowany połączył bierne słuchanie katechez z indywidualnym wysiłkiem uczestników rekolekcji do studiowania w ciszy wybranych fragmentów Pisma Świętego, w specjalnym czasie na to przeznaczonym, z obowiązkiem wypisania myśli związanych z danym tekstem: w formie tzw. skrutacji. To wszystko, aby zmusić „własnego osiołka” do pracy, usłyszeć głos Boga. To wszystko niezależnie od kręgów biblijnych i rozważania Pisma świętego w grupach.

Nieocenionym jednak wpływem na uczestników rekolekcji był charyzmat głoszącego Słowo Boże o. Jarosława, a szczególnie duch z jakim przemawiał. Nieodzownym jest wspomnieć, co wyraziło wielu uczestników w końcowej fazie rekolekcji – w czasie dzielenia się na sali, że jeszcze nigdy w takich rekolekcjach nie uczestniczyli. Jakoby chcieli powiedzieć, że najstarsi bracia i siostry nie pamiętają takich rekolekcji. Ach, co to były za rekolekcje! Mimo że nie sposób w tym miejscu przedstawić całokształtu zagadnień, żeby jednak nie stawiać światła pod korcem, kilka z nich przedstawię, co może być przydatne i budujące dla czytających niniejsze sprawozdanie.

W szczególności o. rekolekcjonista powiedział, że rozważne czytanie i medytacja Słowa Bożego doprowadzi nas do tego, że Pismo Święte będzie nam wiele rzeczy wyjaśniać. Ono ma też moc pocieszania. Staniemy się nowym człowiekiem, kiedy będziemy Go słuchać. Kto, jak kto, ale my franciszkanie winniśmy rozważanie Pisma Świętego uczynić treścią swojego życia. Gdy nie umiemy się modlić, bierzmy Psalmy. Medytując, nie rozszerzajmy tekstu na kilka stron. Kiedy grzech wejdzie do naszego serca, nie spotkamy się z Bogiem. Jeżeli jest rozdźwięk w moim życiu – powiedział Ojciec – trudno słuchać Słowa.

Jedną z uwag o. Jarosława było uświadomienie nam miejsca, jakie zajmujemy wobec Boga. Otóż często, modląc się, stawiamy siebie na pierwszym miejscu – gdy tylko prosimy. Może się okazać, że zawsze czegoś chcemy od Pana Boga. M.in. Ojciec zwrócił też uwagę, że przy krzyżu Chrystusa zaczynamy więcej rozumieć, ale nie przy swoim krzyżu. „Jeżeli widzisz ból Boga, zapominasz o swoim bólu”. O. Jarosław stwierdził też, że to, w jakim stanie się znajdujemy, to wszystko ma sens.

Powiedział także, że jeżeli nie jesteśmy oczyszczeni, mamy piekło w sobie. Potrzebujemy oczyszczenia. Słowo może przynosić życie mnie, rodzinie, wspólnocie lub może zabijać mnie, rodzinę, wspólnotę. Jak szatan kusił Jezusa Pismem Świętym, tak również my Pismem Świętym możemy zabijać, czego może sobie nawet nie uświadamiamy. Słowo Boże mogę wykorzystywać do własnych celów. Bez Ducha Bożego, przez to Słowo będę zabijany. Te słowa mocno dotknęły nas, gdyż w istocie każde wykorzystywanie danego nam przez Boga talentu, by osiągnąć własny sukces, by górować nad innymi, prowadzą nas w wir śmierci.

Nie sposób przedstawić pełni doświadczeń duchowych uczestników rekolekcji w Kodniu. Mogli je przeżyć w pełni jedynie uczestniczący tych rekolekcjach. Dlatego też ci wszyscy, którzy zgłosili się na rekolekcje franciszkanów świeckich w Asyżu w dniach 15-27 września 2017 r. z utęsknieniem czekają na nie, gdyż o. Jarosław Banasiuk ogłosił, że będzie je prowadził.

Bogu niech będą dzięki za o. Jarosława, Radzie Regionu Lubelskiego FZŚ za wybranie miejsca i zorganizowanie rekolekcji w Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej – Matki Jedności, jak również za organizowanie w przeszłym roku rekolekcji w Asyżu.
br. Jan Kasprzyk OFS Lublin III

REKOLEKCJE W RADECZNICY – w Bazylice Mniejszej św. Antoniego z Padwy,
połączone z DNIEM WSPÓLNOT REGIONU LUBELSKIEGO FZŚ

002 2016 (396 kB)

W dniach 12-14 sierpnia 2016 r. w Radecznicy odbyły się rekolekcje otwarte dla sióstr i braci franciszkanów świeckich Regionu Lubelskiego. Rekolekcje głosił o. Zenobiusz Żak OFM – asystent Wspólnoty Miejscowej w Radecznicy. W rekolekcjach wzięło udział 60 osób. Konferencje głoszone były w Bazylice, z tej racji mogli ich wysłuchać także wierni z Parafii.

Tematem rekolekcji było rozważanie czterech cnót franciszkańskich:
– Miłość Boga i bliźniego
– Ubóstwo
– Czystość
– Posłuszeństwo

Rekolekcje rozpoczęły się o godz.15.00 Koronką do Bożego Miłosierdzia i Mszą św. w Bazylice.

„Miłość Boga i bliźniego” to był temat pierwszej konferencji. O. Zenobiusz Żak OFM mówił: Bóg jest miłością, kocha nas takimi jakimi jesteśmy, pomimo naszych słabości, zawsze możemy się do Niego zwracać. (...)Miłość Boga nie jest przywilejem i własnością dla wybranych, jest dla wszystkich i powinna wzrastać w nas każdego dnia. (...)Nie powinna nigdy zgasnąć, bo bez Niej odchodzi sam Bóg. W życiu człowieka najważniejsza jest Miłość, bez Tej Miłości trudno jest żyć, tylko Bóg może uczynić nas szczęśliwymi. (...)Miłość jest konieczna w życiu franciszkanina. Reguła zobowiązuje nas do spełniania woli Bożej, czyli życia miłością.

Następnie przeszliśmy do kaplicy na wodzie, gdzie wspólnie odmówiliśmy Nieszpory i Anioł Pański. Po kolacji rozważaliśmy Drogę Krzyżową, rozważania prowadziła s. Grażyna Beszłej – Przełożona Regionu. Modlitwę zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim przy figurze św. Antoniego. Miłość ku Bogu łatwiej wyrazić z Maryją, która zawsze modli się z nami.

Drugi dzień rekolekcji rozpoczęliśmy modlitwą Jutrzni i Mszą św. w Bazylice św. Antoniego z Padwy, w intencji o pomoc Ducha Świętego w rozumieniu charyzmatu franciszkańskiego i potrzebne łaski dla uczestników rekolekcji i Ojca rekolekcjonisty. O. Zenobiusz powiedział do nas „Miłość bliźniego jest konieczna w kontaktach z ludźmi. Jeżeli jesteś uczniem Chrystusa, musisz kochać bliźniego i właśnie tego pragnie od nas Bóg.

(...)Niech się nie łudzi franciszkanin, że wejdzie do Królestwa Niebieskiego jeżeli nie walczył na tej ziemi. Każdy musi sobie uświadomić, że miłość bliźniego jest nierozłączna z miłością Boga, i jest konieczna do rozwoju i wykorzystania darów i talentów od Boga... Jak mamy żyć? ...zostańcie na świecie, tam jesteście potrzebni, zachowujcie Ewangelię, służcie ubogim, realizujcie swoje powołanie... Trzeba było św. Franciszka ...aby pokazać światu, że trzeba Boga kochać całym sercem. Wy franciszkanie jesteście powołani do obdarzania ludzi duchem miłości, modlitwy i pokuty... Bądź franciszkaninem zawsze i wszędzie, pokaż światu, poprzez ubóstwo, czystość i posłuszeństwo, że kochać to żyć przykazaniami, a w przypadku franciszkanów Regułą również.

Mieliśmy czas na medytację ze Słowem Bożym, rozważaliśmy Ew. J21,1-19 i 1Krl17,1-6. W oparciu o podany tekst rozważaliśmy Miłość Boga i bliźniego, a Ojciec Zenobiusz podał kilka pytań, dla ułatwienia medytacji:
– Czy jesteś posłuszny Panu?
– Troska. Czy troszczysz się o swoich bliskich?
– Czy realizujesz miłość w życiu? Egoizm i pycha zamazują obraz Boga w duszy.
– Czy kierujesz się pokorą w swoim życiu?
– Kto jest w twoim życiu najważniejszy. Pan pyta, czy ty Mnie kochasz?
W grupach wsłuchiwaliśmy się w głos Boga i wybieraliśmy słowo klucz, które najbardziej do nas przemówiło. Po modlitwie Anioł Pański był czas na rekreację, a podczas niej na sprawdzian wiedzy biblijnej zakończony nagrodami.

Po Koronce do Bożego Miłosierdzia zaszczycił nas swoją obecnością Gwardian Klasztoru przy Bazylice św. Antoniego, Ojciec Marceli Gęśla OFM, mianowany przez Papieża Franciszka Misjonarzem Miłosierdzia. Powiedział do nas: – Powołanie to zaszczyt, a naszym zadaniem jest nieść innym radość franciszkańską. Pokój i dobro – to pozdrowienie jest znakiem rozpoznawczym wśród nas franciszkanów i dziś po 800 latach jest jeszcze bardziej aktualne.

O. Gwardian był przez wiele lat misjonarzem w Zimbabwe. W swoim świadectwie zaznaczył jak ważna jest radość. „Wspominam dzień, gdy zmęczony i przygnębiony wyszedłem do ludzi, oni wówczas powiedzieli: Ten człowiek to nie jest człowiek Boży... bo się nie cieszy”. To dało mi dużo do myślenia. Ludzie odbierają nas pozytywnie poprzez radość. Brak języka to nie bariera, jest nią brak radości. Radość jest potrzebna nam i innym. Duchowi synowie św. Franciszka powinni nieść radość jako czytelny znak autentycznej wiary i miłości... Charyzmat nigdy się nie zmienia, zmieniają się tylko formy dochodzenia do tego charyzmatu. Charyzmat życia we wspólnocie, także we wspólnocie małżeńskiej, to także charyzmat franciszkański. Diabeł lubi pojedynczych ludzi, a nie cierpi wspólnoty. Doskonały przykład wspólnoty to Trójca Święta. Nie dajmy się odciągnąć od wspólnoty. Jeżeli atak po rekolekcjach się nasili, to się radujcie, bo owoce tego są wielkie. Charyzmat franciszkański wymaga od nas wierności. Pan Bóg nas kocha i zawsze czeka na nas ze swoim Miłosierdziem. To ważne dla nas słowa bardzo wiążące z tematem rekolekcji.

W procesji z figurą Matki Bożej Fatimskiej przeżywaliśmy Nabożeństwo Fatimskie, wspólnie rozważaliśmy tajemnice różańca, które prowadziła Wspólnota z Radecznicy. Po kolacji mieliśmy godzinną Adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy, dla wielu był to czas wyjątkowy, czas wielkich łask i osobistego spotkania z Panem.

Ostatni dzień rekolekcji był Dniem Wspólnot Regionu Lubelskiego, czasem dzielenia się miłością, radością i świadectwem. Dołączyła do nas większa grupa franciszkanów z różnych Wspólnot, którzy z przyczyn obiektywnych nie mogli wcześniej uczestniczyć w rekolekcjach. Wysłuchaliśmy konferencji o. Zenobiusza Żaka OFM, podsumowującej rekolekcje w której powiedział: – To święta prawda, że miłość jest największa, miłość nigdy nie umiera, śmierć jej nic nie może zrobić. Wiara i nadzieja zostają na ziemi, miłość zabieramy ze sobą do nieba. Nasze słowa są zbyt małe, aby wyrazić Miłość Boga, ale doskonale wyraża to fakt, że dał nam swojego Syna, aby umarł za nas, umarł za mnie i za ciebie. Gdybym na świecie był tylko ja, to Jezus umarł by tylko za mnie. Pytanie tylko czy my umiemy przyjąć tę miłość, zrozumieć i wypełnić(...) Z dziecięcą ufnością zbliżmy się do Boga. Kochajmy Boga, a Jego Miłość nigdy nas nie zawiedzie... i dzielmy się tą Miłością. (...)Bóg cię kocha, czy ty to rozumiesz? Bóg w Komunii przepaja cię swoją miłością. Gdy powiesz, kocham Cię Boże, to twoje serce zostaje przepojone Jego Miłością. „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem”. Zastanówmy się nad naszym celem tu na ziemi. Bóg nam daje jasny cel, a nasze sumienia to miejsce rozmowy z Bogiem.

003 2016 (104 kB)Siostra Grażyna Beszłej, Przełożona Regionu, wyraziła radość z tak licznej grupy uczestników, podziękowała wszystkim za obecność, a szczególnie Ojcu Rekolekcjoniście za piękne słowa i świadectwo życia, pełne miłości i oddania Franciszkańskiemu Zakonowi Świeckich, za osobiste świadectwo miłości Boga i bliźniego.

Po uroczystej Mszy Świętej, spotkaliśmy się w auli, wysłuchaliśmy świadectw uczestników rekolekcji, które były dla innych umocnieniem i potwierdzeniem, że Bóg jest obecny, żywy w swoim Słowie i zawsze skuteczny. Po modlitwie w intencjach Papieża Franciszka, o. Zenobiusz udzielił nam błogosławieństwa na zakończenie rekolekcji.

Bazylika w Radecznicy jest miejscem szczególnym działania św. Antoniego, któremu dziękujemy za wstawiennictwo u Boga. Niech będzie Bóg uwielbiony w swojej Miłości i Miłosierdziu.

Pokój i Dobro!
s. Wiesława Nawrocka

PIELGRZYMKA WSPÓLNOT REGIONU LUBELSKIEGO FZŚ na JASNĄ GÓRĘ w 2016 r.

jasnagora2016 zdj (341 kB)

Tradycyjnie, już od ponad 20 lat, Wspólnoty Regionu Lubelskiego pielgrzymują na Jasną Górę, do Maryi, naszej Matki. Jak co roku siostry i bracia franciszkanie organizowali pielgrzymki międzywspólnotowo, zapraszając do wspólnego pielgrzymowania również sympatyków FZŚ, tym samym była to okazja do promocji Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Ważne, aby u stóp Matki, Pani Jasnogórskiej, modlić się wspólnie, upraszać łaski i powierzać swoje sprawy i te bolesne i te radosne, wspólnotowe i osobiste.

Pielgrzymowały Wspólnoty z Radecznicy, Chrzanowa, Tomaszowa I i Tomaszowa II, Łukowa, Kotunia, Międzyrzeca Podlaskiego, Lubartowa, Lublina I, II i III, Hrubieszowa I i Hrubieszowa II, Zamościa, pewnie i inne, których nie udało mi się dostrzec w ogromnej rzeszy franciszkanów.

jasnaggora2 2016 (304 kB)

Uczestniczyliśmy w nocnym czuwaniu i Mszy św. o północy. Wszystkie obecne Wspólnoty z Regionu Lubelskiego spotkały się na Wałach Jasnogórskich, o godzinie 9.00 na rozważaniu Drogi Krzyżowej, którą poprowadził O. Marian Puta OFM Cap – asystent Wspólnoty z Lublin I. Droga Krzyżowa to bardzo dobre przygotowanie do Mszy św. głównej, która była zwieńczeniem całej Pielgrzymki.

Homilię wygłosił O. Alojzy Pańczak OFM, który powiedział m.in.: „Dzisiaj Franciszkański Zakon Świeckich potrzebuje ludzi, którzy chcą i potrafią się poświęcić FZŚ i ludziom, chcą być apostołami słowa, dobrego słowa. Trzeci zakon ma konkretne zadanie do wykonania, szczególnie dzisiaj. To ważne w Roku Miłosierdzia, abyśmy umieli zapomnieć o sobie i służyć swoją osobą innym, tak dla Pana”. Na zakończenie Mszy św. s. Joanna Berłowska OFS – Przełożona Narodowa – dokonała Zawierzenia Wspólnot FZŚ w Polsce Pani Jasnogórskiej.

Po błogosławieństwie końcowym napełnieni, obdarzeni łaskami, udaliśmy się w powrotną drogę. Powrotna droga to czas dziękczynienia i radości z Maryją.
s. Wiesia

Wizytacja w Regionie Lubelskim

wizytacjamala2016 (148 kB) W dniach 17-18.06.2016 przeżywaliśmy w naszym Regionie Wizytację bratersko-pasterską. Swoją obecnością zaszczycili nas Wizytatorzy: braterski - s. Maria Kos OFS – zastępca Przełożonej Narodowej oraz O. Paweł Sroka OFM Conv – Asystent Narodowy FZŚ –Wizytator pasterski.

Wizytacja rozpoczęła się w piątek, 17 czerwca, w święto Patrona naszego Regionu św. Brata Alberta Chmielowskiego, Mszą św. o godz. 18.00, w kościele OO. Bernardynów przy ul. Willowej w Lublinie, w Parafii pod wezwaniem św. Brata Alberta, gdzie posługuje O. Emanuel – asystent Regionu. Po Mszy św., już w salce franciszkańskiej przy Krakowskim Przedmieściu 42 w Lublinie, s. Maria Kos spotkała się z członkami Rady. Po modlitwie z Rytuału, zapoznała się z bieżącymi sprawami i dokumentacją regionu, była też okazja do rozmowy i pytań.

W drugim dniu wizytacji Wizytatorzy spotkali się o godz. 8.00 z Radą, aby przekazać swoje uwagi i spostrzeżenia. Następnie uczestniczyliśmy we Mszy św. o godz. 10.00 w intencji „O dobre owoce wizytacji i błogosławieństwo Boże dla Wizytatorów i całego Regionu Lubelskiego”. Mszy św. przewodniczył O. Paweł Sroka OFM Conv, przy współudziale Asystentów Regionu O. Emanuela Nowaka OFM i O. Jarosława Banasiuka OFM Cap, który przywitał zgromadzonych Wizytatorów i Delegatów Wspólnot Miejscowych oraz Asystentów Wspólnot. Msza św. o godz.10.00, połączona z Jutrznią, jako centralny moment Wizytacji i spotkania z Bogiem, dziękczynienia, refleksji nad istotą powołania. Jak przypomniał nam o. Jarosław Banasiuk słowami Ewangelii: „Starajcie się o Królestwo Boże, a reszta będzie wam przydana”... wszystko jest łaską.

Homilię wygłosił O. Paweł Sroka OFM Conv, Asystent Narodowy. Powiedział do zebranych: „Pan pyta dzisiaj w Ewangelii, czy potrafisz ufać Bogu? Tak realnie patrząc powinniśmy pracować nad tym, wykorzystywać zdolności i talenty, należy podejmować wysiłek dla Pana, a główna nasza troską, to troska o Jego sprawy. Dobrze to ujął św. Jan XXIII: „Urodziłem się biedny, ale w pracowitej rodzinie... jestem szczęśliwy, że umieram biedny”. Bóg jest pierwszy i to porządkuje nasze życie. W charyzmacie franciszkańskim takim głównym elementem jest ubóstwo. Św. Jan XXIII, święty tercjarz, ten, który był postawiony nad całym dobrem materialnym Kościoła, umiera jako biedny, czyli umiał być ponad tym dobrem.

O. Paweł Sroka OFM Conv dał nam takie wskazówki: – Patrzcie, aby dać temu kto potrzebuje, dziękujcie za otrzymane dobro i nie dajcie się wciągać w wir tego świata, troszczcie się najpierw o Królestwo Boże, a reszta będzie wam dodana.

Po Mszy św. spotkaliśmy się w salce franciszkańskiej. S. Maria Kos przywitała serdecznie wszystkich Delegatów Wspólnot i obecnych Asystentów i Radnych, wyraziła radość ze spotkania z nami, podzieliła się swoimi spostrzeżeniami, powiedziała: (...) jeżeli Jezus żyje w nas, to znaczy, że On sam w nas działa i niech On nam błogosławi. Wspólnie zaśpiewaliśmy błogosławieństwo św. Franciszka. Na prośbę Wizytatorów przedstawiciele Wspólnot krótko się przedstawili i opowiedzieli o swoich Wspólnotach. Było wiele świadectw i praktycznych uwag jak wygląda promocja FZŚ i praca we Wspólnotach. Po wspólnym obiedzie, przyszła pora na podziękowania i podsumowanie Wizytacji. Głos zabrała Przełożona Regionu Lubelskiego s. Grażyna Beszłej OFS, podziękowała Wizytatorom za pozytywną ocenę Regionu, oraz przedstawicielom Wspólnot za liczne przybycie. Na zakończenie pomodliliśmy się wspólnie w intencjach Ojca Świętego Franciszka, aby uzyskać odpust zupełny i o potrzebne błogosławieństwo dla Regionu, którego udzielił nam O. Paweł Sroka OFM Conv – Wizytator pasterski.

A tak na koniec, tak mimo chodem, w piątek lało, grzmiało, drzewa kołysało, a w sobotę grzało i przypiekało. Bóg ma zawsze rację. Chwała Panu.
s. Wiesława

Spotkanie Rady Regionu Lubelskiego z radnymi ds. formacji we Wspólnotach Miejscowych

30 kwietnia 2016 r., Mszą św. o godz.10.00 w kościele OO. Kapucynów przy Krakowskim Przedmieściu 42, rozpoczęło się spotkanie Rady Regionu Lubelskiego FZŚ z radnymi ds. formacji we Wspólnotach Miejscowych. Mszę św. koncelebrowaną odprawili asystenci regionu: o. Emanuel Nowak OFM i o. Jarosław Banasiuk OFM Cap., w intencji „O nowe powołania do FZŚ, aby te powołania przynosiły obfity owoc”. Msza św. połączona była z modlitwą brewiarzową Jutrzni. W liturgii słowa udział wzięły: czytanie – s. Halina Prokopiuk ze Wspólnoty w Białej Podlaskiej, psalm – s. Elżbieta Chabros, sekretarz regionu, a modlitwę wiernych – s. Wiesława Nawrocka, zastępcz przełożonej regionu.

Homilię wygłosił o. Emanuel Nowak OFM, powiedział m.in.: - Słowa dzisiejszej Ewangelii brzmią dość pesymistycznie: „Jeżeli mnie prześladowali, to i was będą prześladować...”, ale to oznacza, że Jezus też cierpiał już jako małe dziecko, czyli On sam przeszedł tę drogę. Otrzymaliście powołanie, które niesie ze sobą różne doświadczenia. Św. Franciszek doskonale wypełniał słowa Ewangelii i za to przylgnięcie do Chrystusa został obdarzony stygmatami. Jezus mówi „Kto chce pójść za Mną niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje”. (...) Przyjrzyjmy się Chrystusowi i Franciszkowi, jak bardzo byli do siebie podobni, dopiero historia pokazała jak wielki to był święty. Święci to znak, że można żyć Ewangelią. Życzę wam, aby każdy z was wytrwał przy Chrystusie.(...)

Po Mszy św. spotkaliśmy się w salce franciszkańskiej. Po krótkiej przerwie na herbatę, przełożona s. Grażyna Beszłej przywitała zgromadzonych, przeczytała fragment Dzienniczka s. Faustyny. Poruszyła temat wizyty Papieża w Polsce oraz bieżące tematy dotyczące regionu i poprosiła o modlitwę w tych intencjach.

Następnie konferencję wygłosił o. Jarosław Banasiuk OFM Cap na temat: „Znaczenie formacji dla Wspólnoty i budowanie więzi braterskich”. Powiedział w niej: W Kościele pielgrzymuje się, trudne drogi mają sens, bo każda droga jest drogą kształtowania. Każda droga jest drogą formacji, spotykamy się by się modlić. Ja muszę stać się franciszkaninem. Każde powołanie musi się formować, musi się utrwalić. Pan Bóg pragnie prowadzić mnie, abym stał się franciszkaninem.(...) My żyjemy na płaszczyźnie takich dwóch królestw – królestwa natury i królestwa łaski. Jeżeli mnie będzie kształtowało królestwo łaski to będę człowiekiem zakorzenionym w Bogu, a jeżeli nie, to będę człowiekiem naiwnym. Jeżeli jestem człowiekiem ukształtowanym, staję się człowiekiem wolnym, a nawet zdolnym do oddania życia.(...) Trzeba nam wejść do królestwa łaski. Formacja to otwarcie się na wolę Bożą. Słowo Boże chce abym był człowiekiem zdolnym do miłości, Bóg sam kształtuje nasze serca(...).

Następnie Ojciec Jarosław udzielił kilku wskazówek jak powinno wyglądać spotkanie formacyjne oraz modlitewne i spotkanie ze Słowem Bożym. Na koniec konferencji stwierdził; „Franciszek pytał gdy nie wiedział, szedł do kapłana, Papieża i pytał. To wyraz pokory”.

Następnie głos zabrała s. Janina Iwanicka – radna ds. formacji w regionie. Siostra przekazała najważniejsze sprawy dotyczące formacji poruszane na spotkaniu z Radą Narodową w Warszawie. Powiedziała, że zaniedbanie formacji rodzi błędy, nasze grzeszne postawy są korygowane przez właściwie prowadzoną formację. Zasady życia franciszkańskiego trzeba przypominać, dawać do przygotowania materiały osobom mało aktywnym... Wspólnota musi się zastanawiać co ma do zrobienia i do nadrobienia.

Po smacznym obiedzie i wymianie refleksji była możliwość nabycia materiałów formacyjnych i aktualizacji danych.

Na zakończenie spotkania odmówiliśmy wspólnie dziesiątek różańca. Ojciec Emanuel Nowak OFM udzielił obecnym błogosławieństwa na rozesłanie. Niech będzie Bóg uwielbiony, za każdy wspólnie spędzony czas.

Pokój i Dobro!
Wiesława Nawrocka OFS

Spotkanie Rady Regionu Lubelskiego FZŚ z przełożonymi Wspólnot Miejscowych

20 lutego 2016 r. w Lublinie, przy Krakowskim Przedmieściu 42, odbyło się coroczne spotkanie Rady Regionu z Przełożonymi Wspólnot Miejscowych FZŚ. Mszę św. w intencji „O Boże błogosławieństwo dla Wspólnot Miejscowych Regionu Lubelskiego oraz liczne powołania do FZŚ” sprawował O. Emanuel Nowak OFM – Asystent Regionu Lubelskiego.
17 (238 kB)
Ojciec Emanuel w oparciu o Ewangelię wygłosił piękną homilię, w której powiedział m.in.: „Bądźcie doskonałymi, jak wasz Ojciec jest doskonały” (Mt.5,48). Jest czas Wielkiego Postu, widoczny jest wzmożony ruch na Nabożeństwach Pasyjnych, może nawet popłynie łza, ale Jezus nie czeka na łzy z naszych oczu, ale na łzy naszych serc. „Św. Franciszek często płakał nad sobą i światem i my powinniśmy płakać nad sobą… Cierpienia Chrystusa już minęły, Jezus zostawił sobie tylko rany na rękach i nogach. Są i inne rany, rany serca, cierpienia psychiczne Jezusa, bo Jezus tak też cierpiał bardzo i o tym też mamy pamiętać i myśleć. (...) Rany serca sprawiły Jezusowi ogromny ból, miał wielu wrogów, pytano: „...skąd On to ma, to syn Józefa, cieśli z Nazaretu”. Jezus był lekceważony w swoim środowisku, odrzucony od swoich, jak wielki ból przeszywał Jego serce, rana Jego serca powiększała się. Czynił dobrze, a w zamian za to otrzymał zwątpienie, ból i nienawiść.(...) Apostołowie zamiast czuwać spali. Jezus prosił ich, aby czuwali. Musimy badać nasze serca i czuwać, bo Chrystus jest w każdym człowieku. Raniąc innych ranimy Chrystusa. Rany serca czasem krwawią całymi latami. (...) Prośmy Świętego Franciszka, aby wstawiał się za nami i pomagał nam dobrze żyć. Św. brat Albert, Patron naszego regionu, powiedział: „Trzeba być dobrym jak chleb...” i my mamy być dobrzy jak chleb. W setną rocznicę śmierci Patrona naszego regionu powinniśmy o tym pamiętać”.

W oprawie liturgii udział wzięli Przełożeni Wspólnot z Zamościa, Aleksandrowa i z Lublina I.

Po Mszy spotkaliśmy się w salce franciszkańskiej, Przełożona Regionu, s. Grażyna Beszłej OFS, przywitała obecnych, przeczytała wybrany na ten moment, fragment z Pisma Świętego (2 Tes 2,1-12). Przełożona przekazała informacje ze spotkania z Radą Narodową, które dotyczyły organizacji Światowych Dni Młodzieży, wspomniała o potrzebnej pomocy naszej Młodzieży Franciszkańskiej, przekazała materiały formacyjne i konferencje wygłoszone na spotkaniu z Radą Narodową. Poruszyła także sprawy dotyczące naszego regionu.

18 (132 kB) W ramach konferencji O. Emanuel Nowak OFM wyświetlił film pt. „Brat naszego Boga” na podstawie sztuki św. Jana Pawła II. W setną rocznicę śmierci św. Brata Alberta, Patrona naszego regionu, chciał lepiej przybliżyć postać tego „Najpiękniejszego człowieka na świecie” – jak nazwali Go mieszkańcy Krakowa. Film wzbudził wiele emocji i wzruszeń. Padło pytanie Przełożonej s. Grażyny Beszłej o klucz do filmu, jakim był moment nawrócenia św. br. Alberta. Wywiązała się dyskusja i były piękne świadectwa, m.in. duże wrażenie wywarły na niektórych słowa Świętego: „Wybrałem większą wolność”, „Panu Bogu potrzebny jest też pies z kulawą nogą”. Obraz namalowany przez św. br. Alberta „Ecce homo” odzwierciedla najważniejszy moment jego życia, który jest niejako obrazem jego duchowości. Moment w którym zostawił wszystko, wyzbył się siebie i stał się jednym z nich jest kluczowym momentem jego życia. Stał się chlebem z którego każdy mógł ułamać kawałek dla siebie. Jak mawiał święty br. Albert „Trzeba być dobrym jak chleb...”. Jedna z sióstr dała świadectwo swojej pomocy osobom umierającym, pomocy w pojednaniu z Bogiem, z rodziną. Powiedziała: „Trzeba zaufać Bogu, być czujnym, aby w odpowiedniej chwili kapłan mógł wejść z Sakramentami, nie bać się gdy ktoś jest umierający, nieraz potrzebne jest myślenie za taką umierającą osobę. Trzeba ogarnąć modlitwą chorego i rodzinę”. Wspólnym mianownikiem wszystkich wypowiedzi było to, że powinniśmy mieć czas dla innych. Każdy zapewne miał własne przemyślenia i jest ważne, aby każdy znalazł coś dla siebie.

Po agapie była możliwość nabycia materiałów formacyjnych, wymiany doświadczeń. Na zakończenie spotkania odmówiliśmy wspólnie dziesiątek różańca. Ojciec Emanuel Nowak OFM udzielił obecnym błogosławieństwa na rozesłanie. Bogu niech będą dzięki za ten czas łaski.

Pokój i Dobro!
s. Wiesława Nawrocka, z-ca przełożonej regionu

Serdeczne współczucie

Rada Regionu Lubelskiego FZŚ

składa najgłębsze wyrazy współczucia Siostrom i Braciom ze Wspólnoty w Krakowie przy Bazylice pw. św. Franciszka oraz wszystkim, których śmierć s. Krystyny Kingi Rajzer OFS pogrążyła w smutku.

Niechaj dobry Bóg wynagrodzi jej miłość w ojczyźnie niebieskiej.

Z pamięcią modlitewną
s. Grażyna Beszłej OFS
Przełożona Regionu Lubelskiego

Dzień Wspólnot Regionu Lubelskiego w 2015 r.

latyczowska (67 kB) Wyjątkowym wydarzeniem w naszym regionie był Dzień Wspólnot, który w tym roku przeżywaliśmy w Sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej – Królowej Podola i Wołynia w Lublinie.

W spotkaniu udział wzięło około 160 osób z 29 Wspólnot Miejscowych naszego regionu.

Spotkanie rozpoczęło się o godzinie 10.00. Uczestnicy po wpisaniu się na listę mieli sposobność do osobistej modlitwy u stóp Pani Latyczowskiej. Przełożona Regionu – s. Grażyna Beszłej OFS przywitała wszystkich obecnych. Uroczystość uświetniła obecność Jego Ekscelencji Ks. Bp. Seniora Ryszarda Karpińskiego. Swoją obecnością zaszczyciła nas także s. Maria Kos, z-ca Przełożonej Narodowej FZŚ.

Po odśpiewaniu Hymnu O Stworzycielu Duchu Przyjdź..., wspólnie odmówiliśmy Jutrznię.

Następnie Kustosz Sanktuarium, Ks. Prałat Józef Dziduch, opowiedział nam historię Sanktuarium i pielgrzymią drogę Cudownego Obrazu Matki Bożej Latyczowskiej zwanej Śnieżną. Obraz przez lata wędrował od Rzymu, gdzie został namalowany, przez Latyczów, Lwów, Warszawę, Luboml, Łuck, aż dotarł do Lublina, gdzie 4 października 2014 r. na stałe został umieszczony w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej na ul. Bursztynowej. Obraz zasłynął wieloma cudami, koronowany 4 października 1778 r. złotymi koronami papieskimi. Wspomnienie MB Latyczowskiej obchodzimy 6 lipca.

Następnie uczestnicy zebrali się w sali pod kościołem. Wysłuchaliśmy prezentacji niektórych Wspólnot Miejscowych. Przełożeni krótko opowiedzieli o tym, co się ciekawego wydarzyło w ich Wspólnotach i jak wygląda codzienne życie wspólnotowe. Szkoda, że nie było wystarczająco dużo czasu dla wszystkich, zbliżał się bowiem czas Mszy świętej.

Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył Jego Ekscelencja Ks. Bp. Senior Ryszard Karpiński z Lublina. W koncelebrze uczestniczyli: O. Emanuel Nowak OFM – Asystent Regionu Lubelskiego FZŚ, Asystenci Wspólnot Miejscowych oraz Kustosz Sanktuarium, który przywitał Ks. Biskupa i krótko przybliżył Jego pracę. Bp. Senior wygłosił homilię w oparciu o Słowo Boże, które na tę okoliczność zaczerpnięte było ze święta MB Różańcowej. Wyraził wdzięczność za zaproszenie i przekazał życzenia od Arcybiskupa Lubelskiego dla franciszkanów, m.in. powiedział: „Dzieląc się radością z pielgrzymki do Rzymu i Asyżu, dziękuję Bogu za łaskę, że tam byłem, że jestem tutaj wśród was i mogę się radować, że Maryja jest tutaj w tym obrazie i tutaj z wami. Jesteśmy w czasie Zesłania Ducha Świętego i święta Trójcy Świętej, Apostołowie modlili się z Maryją o rozeznanie drogi i my także powinniśmy się modlić, aby dobrze wypełnić swoje powołanie”. Na koniec przytoczył modlitwę św. Jana Pawła II do św. Franciszka.

W oprawie Liturgii udział wzięły Wspólnoty: Czytanie Wsp. Pruszyn – br. Edward Garbacik, Psalm Wsp. Kotuń – s. Elżbieta Myrcha i modlitwę wiernych Wspólnoty: Hrubieszów I, Parczew, Zamość, Łuków, Radzyń Podlaski II, Radecznica i Komarówka Podlaska.

Dary ołtarza Wspólnoty: Biała Podlaska – świeca, Hrubieszów II – kwiaty, Sławatycze – chleb, Tomaszów I – kosz owoców i wino, Międzyrzec Podlaski – ampułki, Lublin III – patena z hostią.

Po komunii św. s. Przełożona Grażyna Beszłej odczytała akt zawierzenia Wspólnot Regionu Lubelskiego, Matce Bożej Latyczowskiej, zredagowany specjalnie na tę okazję. Warto tutaj dodać, że na prośbę Przełożonej i Rady Regionu, Przełożeni Wspólnot Miejscowych dokonali takiego zawierzenia we wszystkich Wspólnotach, tekst zawierzenia został zamieszczony w ,,Informatorze” 'i przesłany do Wspólnot Miejscowych.

Po zakończeniu Mszy św. uczestnicy spotkania udali się na agapę, przy pysznym obiedzie można było porozmawiać, odpocząć i zaczerpnąć coś nowego od innych Wspólnot. W agapie uczestniczył z nami Ks. Biskup Ryszard Karpiński, okazało się, że to bardzo radosny człowiek, lubiący opowiadać anegdoty i ciekawostki. Szkoda, że czas tak szybko płynie.

Następnie o godz.14.30, przed Najświętszym Sakramentem, była okazja do cichej adoracji, modlitwy dziękczynienia i uwielbienia, bo naprawdę było za co dziękować i uwielbiać Boga i dziękować Maryi. Z Panem czas jest zawsze owocny, a radość pełna.

O godzinie 15.00 odmówiliśmy wspólnie Koronkę do Miłosierdzia Bożego.

S. Elżbieta zaintonowała pieśń o miłosierdziu, Wspólnota z Kotunia i Tomaszowa poprowadziły modlitwę. Na koniec spotkania, w duchu dziękczynienia, odmówiliśmy Franciszkańską Koronkę do Siedmiu Radości NMP, którą poprowadziła s. Wiesława Nawrocka – z-ca Przełożonej Regionu. Do modlitwy włączyły się Wspólnoty; Aleksandrów, Chełm, Chrzanów, Przegaliny Duże, Radzyń Podlaski i Siedlce. Wspólnie pomodliliśmy się o nowe, liczne i święte powołania kapłańskie, zakonne i do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Nie zabrakło modlitwy za dusze w czyśćcu cierpiące. Asystent Regionu, O. Emanuel Nowak OFM udzielił obecnym błogosławieństwa na rozesłanie. Niech Pan nas błogosławi i strzeże.

A tak już na koniec warto dodać, aby słowa, które padły w czytaniu z Dziejów Apostolskich – ,,Apostołowie trwali jednomyślnie na modlitwie... z Maryją” – niech nam towarzyszą każdego dnia. Maryjo, Pani Latyczowska, módl się za nami.

01 (119 kB) 02 (140 kB)

03 (95 kB) 04 (79 kB)

05 (107 kB) 06 (115 kB)

07 (77 kB) 08 (87 kB)

09 (74 kB) 10 (88 kB)

11 (104 kB) 12 (90 kB)

13 (94 kB) 14 (91 kB)

15 (69 kB) 16 (87 kB)

Pokój i Dobro.

s. Wiesława Nawrocka OFS

Region Lubelski wzbogacił się o nową Wspólnotę Miejscową

19 stycznia 2015 r. za zgodą Ks. Bp. siedleckiego Kazimierza Gurdy, przy Parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Sławatyczach została erygowana nowa Wspólnota Miejscowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Akt erygowania wydał O. Prowincjał Andrzej Kiejza OFM Cap.

Po dwóch nieudanych próbach, z licznymi przeszkodami, z inicjatywy Ks. Proboszcza Andrzeja Kani, powstała nowa Wspólnota, która zrodziła się u stóp Najświętszego Sakramentu. Ludzie adoracji uprosili tę łaskę wytrwałą modlitwą. Chwała Panu!

W święto Piotra i Pawła, 29 czerwca 2012 r., sześć osób zostało przyjętych do postulatu przez O. Wiesława Wyszyńskiego OFM Cap i s. Janinę Iwanicką, która prowadziła formację wstępną.

8 grudnia 2012 r. pięć osób złożyło profesję wieczystą, a jedna w marcu 2013 r.

Uroczyste ogłoszenie Aktu erygowania odbyło się 10 maja 2015 r. podczas Mszy św. o godz. 11.30, pod przewodnictwem Proboszcza Ks. Andrzeja Kani i O. Emanuela Nowaka OFM – Asystenta Regionu Lubelskiego FZŚ, który wygłosił okolicznościową homilię.

Po Mszy św. odbyła się pierwsza Kapituła wyborcza we Wspólnocie. Przełożonym został wybrany br. Witold Górniak, który jako pierwszy, wraz z br. Stanisławem Parczewskim, podjął się tworzenia Wspólnoty. Kapitułę przeprowadziła obecna Przełożona Regionu s. Grażyna Beszłej i O. Emanuel Nowak OFM. Obecna była również siostra Janina Iwanicka.

To wydarzenie miało dla członków Wspólnoty wielkie znaczenie i było źródłem franciszkańskiej radości. Wspólnota jest wielką radością także dla Ks. Proboszcza. Franciszkanie świeccy tej Wspólnoty spotykają się w pierwszą sobotę miesiąca na wspólnej Mszy świętej, co budzi wielkie zainteresowanie ze strony wiernych parafian, jak sami o tym mówią.

Bracia i siostry ze Wspólnoty w Sławatyczach byli i są bardzo aktywni, biorą chętnie udział w spotkaniach w regionie. Radujemy się wszyscy w regionie ich radością i błogosławimy. Życzymy wytrwałości oraz opieki Maryi i św. Franciszka na każdy dzień. Pokój i Dobro!

s. Wiesława

Rekolekcje FZŚ w Regionie Lubelskim w 2015 r.

Rekolekcje zamknięte dla franciszkanów świeckich z naszego regionu w tym roku odbyły się w dwóch przepięknych sanktuariach, mianowicie: w Leśnej Podlaskiej – w Sanktuarium Matki Bożej Opiekunki Podlasia, Patronki jedności i wiary, oraz w Tomaszowie Lubelskim – w Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej, diecezjalnym Sanktuarium Rodzin Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.

Rekolekcje na temat ,,Maryja w życiu konsekrowanym” prowadził O. Piotr Owczarz OFM Cap z Lublina.
lesnapodlaskaa (97 kB) lesnapodlaskab (96 kB)
lesnapodlaskac (105 kB) lesnapodlaskad (118 kB)
lesnapodlaska1 (127 kB)
...
W rekolekcjach w Leśnej Podlaskiej, które odbyły się w dniach 28-30 sierpnia, wzięło udział 79 franciszkanów świeckich ze wspólnot: Radzyń Podlaski I, Radzyń Podlaski II, Parczew, Sławatycze, Zembry, Lubartów, Kotuń, Biała Podlaska, Łuków, Lublin I, Lublin II, Lublin III i Międzyrzec Podlaski i Pruszyn.

Przy Sercu Maryi, w promieniach sierpniowego słońca, świeccy franciszkanie wsłuchiwali się w pięknie przygotowane katechezy.

Rekolekcje w Leśnej zbiegły się w czasie z Pielgrzymką Rodziny Żywego Różańca Diecezji Siedleckiej, co było okazją do wspólnej modlitwy.

Natomiast w Tomaszowie Lubelskim w dniach 18-20 września 2015 r. w rekolekcjach wzięło udział 50 osób ze Wspólnot: Tomaszów Lubelski I, Tomaszów Lubelski II, Hrubieszów I, Hrubieszów II, Zamość, Aleksandrów, Krasnystaw, Lublin I i Lublin II. Rekolekcje w Tomaszowie zbiegły się w czasie z odbywającym się w Tomaszowie Forum Młodych przygotowujących do Światowych Dni Młodzieży w 2016 roku. W piątek, w wieczornym czuwaniu u stóp Pani Tomaszowskiej, franciszkanie świeccy wspólnie modlili się z młodzieżą przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Młodzież uczestnicząca w Forum właśnie w tym Sanktuarium miała czuwanie. Może to przypadek, a może znak od Maryi, faktem jednak jest, że Maryja w życiu każdego chrześcijanina spełnia ogromną rolę. Dla osób konsekrowanych jest Wielką Matką, Powierniczką, Przewodniczką... i kim jeszcze? Właśnie ten temat Ojciec Piotr starał się nam przybliżyć w ciągu trzech dni rekolekcji, niezgłębiony to temat, ale przepiękny.

tomaszow1 (116 kB) tomaszow2 (131 kB) W oparciu o Słowo Boże, Ojciec rekolekcjonista ukazał nam postawę Maryi wobec woli bożej… Jej pełne oddania zasłuchanie w głos Boga, który mówił do niej właśnie w swoim Słowie. Maryja rozważała każde Słowo i przyjmowała je do serca.

Na pytanie jak dać odpowiedź Bogu tak jak Maryja, musimy sami sobie odpowiedzieć w sercu.

Relacja z Bogiem jest to sprawa bardzo osobista, indywidualna i wymaga osobistej uwagi na głos Boga w duszy. Ojciec pokazał nam jak Maryja była zasłuchana i wierna Bogu. Jej obecność jest cicha i skuteczna. Święty Franciszek całą głębią swojej duszy doceniał obecność i wzór Maryi w relacji z Bogiem i ,,Jej Dziewictwo daje nam czystą relację z Bogiem”.

Ojciec Piotr wskazał nam na takie wydarzenia w życiu Maryi, które i dla nas są ważne. Mianowicie moment Zwiastowania, który ukazuje szacunek Boga do daru wolnej woli danej człowiekowi. ,,Maryja jako Boża Rodzicielka umie zaopiekować się każdym z nas. To Ona troszczy się o Boże życie w nas”. Obecność Maryi pod krzyżem, „Jej wstawiennicza modlitwa, oddanie Synowi, ale i każdemu człowiekowi jest darem Boga dla naszej słabości”.

Trudno opisać wrażenia każdego uczestnika, a moja relacja nie odda ogromu łask jakie otrzymaliśmy w tym pięknym czasie, ale postawa Maryi i jej obecność w życiu konsekrowanym, czyli w całości i bez zastrzeżeń oddanym Bogu, jest dla nas wzorem i łaską, o której nigdy nie wolno nam zapomnieć, bo tego uczy nas św. Franciszek. W tych rekolekcjach katechezy były tak dostosowane czasowo, aby każdy znalazł czas na osobistą rozmowę z Bogiem, na przemyślenie treści podanych przez Ojca rekolekcjonistę i rozważanie Słowa Bożego.

W sobotę obejrzeliśmy sfilmowany musical pt. „Życie Maryi” w oparciu o Pismo Święte, w wykonaniu młodzieży ze Wspólnoty Guadelupe i Wspólnoty Najświętszego Imienia Jezus z Lublina.

Modlitwą dziękczynną i błogosławieństwem, którego udzielił obecnym Ojciec Piotr, zakończyły się rekolekcje. Wiele osób złożyło piękne świadectwa o tym, jak Bóg działał w tym czasie łaski. ,,Nie zapominajmy dzieł Boga...”. Niech ten duch uwielbienia i dziękczynienia Bogu za obecność Maryi w naszym życiu towarzyszy nam nieustannie. Chwała Panu!

s. Wiesława

Podziękowanie

W związku z wyjazdem o. Wiesława Wyszyńskiego OFMCap i zakończeniem posługi Asystenta Regionu Lubelskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, pragniemy wyrazić ogromną wdzięczność Panu Bogu za osobę Ojca Wiesława. Jemu samemu z serca błogosławimy i dziękujemy za wieloletnią posługę w naszym Regionie.

Niechaj dobry Bóg Ci Ojcze błogosławi i wszystkim których spotkasz na drodze Twojej kapłańskiej służby.

Składamy też życzenia, by Zmartwychwstały Pan uczynił Twoim udziałem wszystko, co przygotował dla Ciebie, by Duch Święty napełniał Twe serce pokojem i rozpalał wciąż Bożą Miłość. Niechaj Ci Bóg z mocą błogosławi razem z Matka Kapłanów Maryją i całym niebem.

Zapewniamy o naszej modlitwie!

Siostry i Bracia
Regionu Lubelskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Rok 2014 – Relacje z przeżytych rekolekcji

lubelski003 (105 kB)
W roku 2013 relacjonowaliśmy nasze spotkania braterskie w Regionie, teraz pragniemy przybliżyć rekolekcje, które w 2014 roku przeżywaliśmy w Dąbrowicy, jako Franciszkańska Szkoła Modlitwy, w Kodniu i w Tomaszowie Lubelskim. Rekolekcje cieszyły się dużym zainteresowaniem i wysoką frekwencją.

21-23 marca – Franciszkańska Szkoła Modlitwy – w tym miejscu należałoby powiedzieć, że ważną inicjatywą Regionu Lubelskiego jest powołanie Franciszkańskiej Szkoły Modlitwy, której celem jest umocnienie wiary poprzez modlitwę, bo formacja ciągła wymaga nauki modlitwy. Spojrzenie na nasze franciszkańskie powołanie, nasze dążenie do świętości powinno się odnawiać i być pod okiem mistrzów modlitwy.

Konferencje prowadził Ojciec Cyprian Moryc OFM – wykładowca KUL-u, zaangażowany w Katolickiej Odnowie Charyzmatycznej. Na pierwszym spotkaniu, jak wspomniałam, zwróciliśmy uwagę na modlitwę, jako najpiękniejszy dar, który otrzymuje człowiek nawrócony, umiejący stanąć w prawdzie przed Bogiem, wolny od uprzedzeń i gniewu. Ojciec przytoczył myśl Heschela: „Modlitwa jest jak tygiel złotnika, w którym przetapia się czas, aby nadać mu kształt wieczności”. Cóż dodać, cóż ująć...

Ojciec Cyprian pięknie przedstawił modlitwę Liturgii Godzin, uświęcającą czas i oddającą chwałę Panu. Zwróciliśmy też uwagę na znaczenie Eucharystii, która jest pokarmem dla duszy, na potrzebę medytacji, wprowadzenia odpowiedniego rytmu pracy, odpoczynku, posiłku i modlitwy. Był czas na kontemplację i rozważanie Słowa Bożego. Ojciec Cyprian szczegółowo omówił Lectio Divina, udzielił cennych wskazówek pomagających w rozważaniach i medytacji Słowa Bożego. Uczestnicy pracowali w grupach prowadzonych przez przygotowanych do tego liderów. Bardzo istotnym momentem w tych rekolekcjach był czas na adorację Najświętszego Sakramentu, na osobiste spotkanie z Panem Jezusem, naszym Arcykapłanem w niebie.

A wszystko to działo się pod czujnym Okiem Bożej Opatrzności w scenerii budzącej się pięknej przyrody okolic Dąbrowicy. Słychać było głosy, ujętych miłością i treścią, sióstr i braci franciszkanów: „O jakie piękne rekolekcje, jak to wszystko wpływa do serca”. Bogu niech będą dzięki za ten piękny czas.

lubelski005 (45 kB)W drugiej turze zainicjowanej Franciszkańskiej Szkoły Modlitwy, która odbyła się w Lublinie 25 października 2014 r. w salce franciszkańskiej przy Krakowskim Przedmieściu 42, udział wzięło 87 osób z różnych Wspólnot. Prowadzący Szkołę Ojciec Cyprian Moryc OFM na początku spotkania, po krótkiej modlitwie do Ducha Świętego, otworzył Pismo Święte, aby Bóg dał nam Słowo Boże na ten czas. Otrzymaliśmy słowo z Księgi Daniela (10, 15-21). Słowo Boże wskazało nam na aniołów, na św. Michała Archanioła. Konferencja miała tym razem temat: Jak słuchać – szkoła słuchania. Musimy pokochać silencium, aby słyszeć to, co Bóg do nas mówi – dlatego mamy dwoje uszu – mów Panie, bo sługa Twój słucha.

Mamy traktować Pismo Święte jako sakrament Słowa Bożego, które powinno nas przemieniać i do tego potrzebne są światłe oczy serca i duchowy słuch – czyli nasze rozważanie musi być w Duchu Świętym, który otwiera Słowo i daje zrozumienie. Przy czytaniu Słowa Bożego musimy myśleć do wyciśnięcia nektaru, wybrać z rozważanego fragmentu słowo najważniejsze.

Musimy przeformować nasze życie, przebaczyć wszystkim, pogodzić się z samym sobą, uporządkować własne wnętrze – wtedy nie wpadamy w konflikty i nie dajemy się łatwo w nie wciągnąć. Asceza – 15 minut ciszy, by uspokoić ciało i myśli, wtedy z nieba przychodzi Bóg ze Swoją miłością, w Słowie.

Ojciec Cyprian przekazał nam wskazówki jak wejść w ciszę, a przede wszystkim nie kłócić się z Bogiem. Naszą modlitwę powinno kończyć krótkie postanowienie, które jak Maryja mamy nosić w sercu i tym żyć. To tylko niektóre z bardzo cennych wskazówek.

Zainicjowana Szkoła Franciszkańskiej Modlitwy będzie kontynuowana w 2015 roku, konferencje będzie głosił jak poprzednio O. Cyprian Moryc OFM.

lubelski004 (93 kB) Rekolekcje w Kodniu – 22-24 sierpnia – Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej, Sanktuarium Pojednania i Jedności, którym opiekują się Ojcowie Oblaci. U stóp Pani Kodeńskiej, pod Jej przemożnym wstawiennictwem, przeżywaliśmy nasze kolejne rekolekcje, w których wzięło udział 39 braci i sióstr z różnych Wspólnot. Konferencje głosił O. Ksawery Ogórek OFM, który przez dwa lata posługiwał w Regionie jako Asystent. Myślą przewodnią były słowa „Pan Bóg widzi, śmierć ściga, czas ucieka, wieczność czeka”, które bardzo poruszyły nasze serca, uświadomiły nam jak kruche jest życie i jak ważna jest każda minuta naszego życia, które powinniśmy wykorzystać jak najlepiej. Jakie życie taka wieczność, a tyle zabierzemy stąd do wieczności ile w nas miłości i podobieństwa do Chrystusa.

Tradycją się stało, że na rekolekcjach rozważamy Słowo Boże, tym razem tematem była „Błogosławiona Wspólnota, która spotyka swego Pana w ucisku”. Rozważając fragmenty z Apokalipsy dzieliliśmy się swoimi przemyśleniami w grupach, natomiast myśli i refleksje – jako podsumowanie – przekazaliśmy sobie na wspólnym spotkaniu.

Miłym akcentem, zacieśniającym więzi braterskie, był wieczór braterski, który jest okazją ku lepszemu poznaniu się. Było na nim też coś słodkiego, wesołego, była poezja, śpiew franciszkańskich i maryjnych pieśni oraz świadectwa... Bardzo nam miło upłynął sobotni wieczór. Natomiast w niedzielę, po konferencji, był czas na adorację i dziękczynienie. Koronką Franciszkańską, przed Najświętszym Sakramentem, podziękowaliśmy Bogu za wszystko czym nas nieustannie obdarza i Maryi za opiekę. Jako dziękczynienie zamówiliśmy Mszę św. w Sanktuarium.

Rekolekcje w Tomaszowie Lubelskim – w dniach od 26-28 września – w Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Tomaszowie, które jest także Diecezjalnym Sanktuarium Rodzin, przeżywaliśmy jesienne rekolekcje.

lubelski006 (40 kB) Jesień już w pełni i czas na przemyślenia jakie są owoce naszego życia i powołania. W osobistych refleksjach pomagał nam swymi konferencjami O. Joel Szurlej OFM z Lublina. Tematem tych rekolekcji były słowa zaczerpnięte z myśli św. Maksymiliana Kolbego: Bóg jako nieskończony ocean i człowiek jako kropelka. Idąc śladami tych słów, Ojciec Rekolekcjonista uświadomił nam jak łatwo zapomnieć o tym, że Bóg rządzi wszystkim, a my jesteśmy jak tchnienie, jak kropelka wody w oceanie wieczności. Modląc się za siebie i innych pamiętajmy, że każdy ma swój czas, każdy ma swoje tempo i drogę do świętości. Rzeczy najprostsze są najważniejsze, a łaska buduje na naturze.
Obok sanktuarium znajduje się pięknie wkomponowana w krajobraz Droga Krzyżowa. I tu należy dodać, że XII Stację stanowi krzyż, który jest poświęcony przez św. Jana Pawła II, w Lubaczowie 3 czerwca 1991 r. i w powrotnej drodze, przez dwa dni, niesiony na ramionach parafian. W piątek przeszliśmy poszczególne stacje, rozważania poprowadził Ojciec Joel. W tych rozważaniach patrząc na Mękę i Drogę Pana Jezusa od strony „gapiów”, zwrócił uwagę, że każdy inaczej patrzy na życie i na Boga. To bardzo ważne dla nas wskazanie, gdy modlimy się o nawrócenie innych.

W rekolekcjach ujmująca prostota, a jednocześnie głębia treści, trafiały do naszych serc, owoce przemyśleń widać było na zmieniających się twarzach, skupionych i radosnych franciszkanów. Rekolekcje to czas w którym zatrzymujemy nasze życiowe zegary i zaczynamy słuchać uważniej głosu naszego serca i tego co do nas mówi Bóg i to jest ten cudny dar, czas łaski.

„Nie umiem dziękować Ci Panie, bo małe są moje słowa...” i tylko „Błogosławić Cię chcę... sercem pełnym wdzięczności, błogosławić Cię chcę”. Tak śpiewając dziękowaliśmy Bogu. Obdarzeni Bożym błogosławieństwem, przez ręce Ojca Joela, wracaliśmy na pewno z owocem w sercu.

**********************************

W kolejnych artykułach w 2015 r. pragniemy przybliżać Wspólnoty Miejscowe naszego Regionu, relacjonując to co się dzieje ciekawego w tych Wspólnotach. Już docierają do nas pierwsze wieści.

Pokój i Dobro
s. Wiesława Nawrocka OFS

Rok 2013 – Dni Wspólnot w sanktuariach naszego Regionu

W Regionie Lubelskim FZŚ w 2013 roku działo się wiele ciekawego, czas upływał w atmosferze pracy według wytyczonych zadań i harmonogramu oraz braterskich spotkań. Pragniemy podzielić się wrażeniami z niektórych z nich:

9 marca przeżywaliśmy Dzień Wspólnot w Zamościu. Uroczystej Mszy Świętej koncelebrowanej przewodniczył ks. Prałat Zdzisław Ciżmiński – Rektor Kościoła pw. św. Katarzyny, w którym odbyło się to spotkanie – też franciszkanin świecki. Słowo Boże wygłosił o. Rafał Kwiatkowski OFM Conv. z Zamościa. W koncelebrze odprawiał ks. Dziekan Zygmunt Żółkiewski z Grabowca, który przywiózł ze sobą Relikwie św. Franciszka znajdujące się w Grabowcu od 1927 r., które uczciliśmy ucałowaniem.

Spotkanie kontynuowaliśmy w Betlejemce – salce w której Wspólnota Miejscowa przygotowała agapę. W ten wczesnowiosenny, troszkę chłodny dzień, przy ciepłym posiłku mogliśmy porozmawiać. Każdy z uczestników w kilku słowach opowiedział o sobie – nie wszyscy na co dzień się znamy, więc była to sposobność dzięki której lepiej mogliśmy się poznać. Jak się okazało, wielu z nas ma duże poczucie humoru, było więc bardzo wesoło. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą, a błogosławieństwa udzielił nam ks. Prałat Zdzisław Ciżmiński, ,który podziękował za piękne spotkanie i liczne przybycie franciszkanów. W spotkaniu udział wzięli siostry i bracia ze Wspólnot; z Zamościa, Tomaszowa Lubelskiego I i II, Hrubieszowa I i II, Radecznicy, Krasnegostawu i Lublina.

11 sierpnia, święto św. Klary z Asyżu, uczestniczyliśmy w Pielgrzymce Wspólnot Regionu Lubelskiego do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Hrubieszowie, gdzie znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Sokalskiej, którym opiekują się OO. Bernardyni. Spotkanie rozpoczęło się Mszą Świętą, którą odprawił o. Jakub Chmielewski OFM – Asystent Wspólnoty Hrubieszów II. Po Mszy Świętej, w uroczystej procesji z obrazem Matki Bożej Sokalskiej do poszczególnych stacji, rozważaliśmy Siedem Radości Najświętszej Maryi Panny – tzw. Dróżki – w myśl refleksji, które przygotował o. Jakub Chmielewski OFM.

Następnie udaliśmy się do Cerkwi Prawosławnej, aby zwiedzić tę piękną, zabytkową świątynię, która znajduje się w Hrubieszowie. Następnie spacerkiem, zwiedzając przy okazji miasto, udaliśmy się do wynajętej sali na agapę. Tradycją jest, że franciszkańskie spotkania (i nie tylko) kończą się agapą bo to wspaniała okazja do wymiany doświadczeń, a przy wspólnym stole więzi wielce się zacieśniają. Śpiewaliśmy ulubione pieśni franciszkańskie i maryjne, a obecne na spotkaniu dzieci radośnie biegały, to dobry znak na nowe powołania. Tak posileni wysłuchaliśmy konferencji o. Jakuba na temat modlitwy, po której wywiązała się dyskusja, padło wiele pytań, które świadczyły o tym, że słuchano z uwagą i z zainteresowaniem.

Ponownie spacerkiem przeszliśmy do Parafii św. Mikołaja, gdzie w Kaplicy Adoracji, u stóp Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia, dziękując Bogu za piękną pogodę, radość w nas obecną oraz powołanie. Niech będzie Bóg uwielbiony w każdym z nas. W tej Kaplicy znajdują się Relikwie bł. Jana Pawła II – kropla krwi Papieża, który na pewno orędował za nami, franciszkanami.

lubelski002 (97 kB)

Natomiast 7 grudnia spotkaliśmy się w Radecznicy. Dzień Wspólnot miał inny charakter, mianowicie przygotowujący do głównych uroczystości w 350 Rocznicę Objawień Świętego Antoniego z Padwy, która będzie miała miejsce 8 maja 2014 r. (wszyscy jesteśmy zaproszeni). Na początku wysłuchaliśmy historii objawień i Sanktuarium, w którym kiedyś istniało Gimnazjum i Kolegium Serafickie. Sanktuarium Świętego Antoniego w Radecznicy. Jest to jedyne miejsce na świecie, w którym objawił się św. Antoni, stwierdzone przez Władze Kościóła. Obecnie Sanktuarium opiekują się OO. Bernardyni, którzy z ogromną pieczołowitością dbają o to miejsce i kult św. Antoniego. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył Prowincjał Ojciec Jarosław Kania OFM, w koncelebrze odprawiali Ojcowie Ksawery Ogórek OFM – Asystent Regionu Lubelskiego, Oskar Pożdzik OFM – gwardian i proboszcz Sanktuarium oraz opiekunowie grup przybyłych na spotkanie. – Cuda istnieją i dzieją się na naszych oczach. Walczmy o cuda dla nas, Kościoła, dla naszych bliskich(...). Nie pociągniemy bliskich do Boga, jeśli sami nie będziemy blisko Boga. Jako franciszkanie jesteśmy zobowiązani do dawania świadectwa. Św. Antoni wspaniale błyszczy uczynkami dla bliźnich, uczy nas byśmy błogosławili Boga – powiedział Ojciec Prowincjał Jarosław Kania OFM. Warto te słowa zapamiętać.

Po agapie odmówiliśmy wspólnie Różaniec – Tajemnice Światła. Następnie Ojciec Prowincjał dokonał uroczystego Aktu Zawierzenia św. Antoniemu naszego Regionu, naszych rodzin i nas samych przy Relikwiach Świętego, które mogliśmy ucałować. To spotkanie różniło się od innych pogodą – potężne wichury, zaspy, zawieje i zamiecie śnieżne nie wystraszyły jednak wytrwałych i pokornych franciszkanów. Do domu wracaliśmy umocnieni, obdarzeni łaskami i wielce uradowani, pomimo takiej pogody.

Ważnym elementem w dążeniu do świętości są Rekolekcje, możliwość uczestnictwa w nich mieliśmy w tym roku w Dąbrowicy, Kodniu i Łabuniach, a uczestniczyliśmy w nich licznie. Nauki głosił Ojciec Ksawery Ogórek OFM. Dziękujemy Panu Bogu za dar wspólnych spotkań i pomimo trudności – odległości, słabości i wieku – były one dla nas źródłem radości i czasem wzrastania w wierze. Chwała Panu!

s. Wiesława Nawrocka OFS – sekretarz Regionu Lubelskiego

opracowanie - br. Zygfryd, e-mail

projekt: www.atcsites.com